ouders en wat als ze er niet meer zijn
hoi
IK heb een raar probleem, misschien herkent iemand zich erin. Ik altijd veel verhuisd, daardoor altijd wel makkelijk vrienden leren maken maar ze ook net zo makkelijk weer kwijt geraakt. Mijn ouders schelen grofweg 20 jaar met mij. Ik heb dus jonge ouders gezien mijn eigen leeftijd. Zij zijn altijd lief voor me geweest en zijn dat nog. Eigenlijk zijn ze mijn alles, meer nog dan mijn gezin. Bij hun kan ik alles kwijt, mijn angsten, mijn kwaadheid etc. Ik ben eigenlijk emotioneel in hoge mate afhankelijk van ze. Dat vind ik nu niet erg, maar ik zat te denken wat als ze overlijden, waar ga ik dan naartoe met mijn problemen. Mijn gezin is niet de juiste plek om dergelijke dingen te ventileren en ook mijn vriendinnen, zijn er niet zo veel wil ik er niet mee belasten. Ik weet ik loop vooruit op zaken en daarnaast klinkt dit allemaal heel onvolwassen, maar ik ben gewoon zo bang om ze kwijt te raken. Ik moest het even kwijt. Groetjes Babette
|