acceptatie ziekte & handicap

[Ron]

Hallo,

Ik kan mijn ziekte(s) en mijn lichamelijke handicap niet accepteren.
Ik ben al bijna 30 jaar zwaar rugpatient door vele Hernia,s en heb uitval van gevoel en
kracht in mijn linker been en uitval van blaas & darmen,Onherstelbare zenuwschade.
Wat inhoud dat ik totaal niet meer ZINDELIJK ben en dag en nacht een LUIER moet dragen,
en het grootste probleem is dat ik niet tegen wegwerp luiers kan voor incontinentie.
Nu draag ik weer de katoenen BABY LUIERS met een plasticbroekje erover heen.
En ik moet dagelijks gewassen worden en van een schone luier worden voorzien door de
verzorgende van de thuiszorg, ik vind het ZO ERG !!!!!!!!!! dat ik als kerel van 48 jaar
me zelf niet meer kan wassen.
En het ergste is nog dat de verzorgende mij weer als een BABY mij de LUIER moet om -
spelden.
Omdat ik dus door al deze ellende rolstoel gebonden ben.
Verder heb ik een probleem met mijn hart 9 jaar geleden een zwaar hart infarc door ge-
maakt , waar ik nog bijna 4 uur mee heb door gestuurd en dus veel schade aan mijn hart
heeft toegebracht er zijn toen 4 stents geplaatst, en afgelopen mei zijn er weer stents
geplaatst na weer div. afsluitingen bij het hart een vat was 4 voudig afgesloten voor 95 %
wat weer sc hade heeft aangebracht met als gevolg hartfalen ( hart zwakte ) verder heb
ik dan C.O.P.D long problematiek , en Ja niet door ROKEN !!!!! ik heb nog nooit gerookt,
Maar ik heb o.a in de chemie gewerkt D.S.M kunstmest het vervoer van chemicalieen
dus door mijn werk ben ik dus ook longpatient.
Ik ben bijna 48 jaar en totaal afhankelijk van zorg om mij lichamelijk te laten verzorgen
als een BABY .
Helaas zit ik nu nood gedwongen thuis ,in mijn rolstoel omdat ik bijna niet meer normaal
kan functioneren.
Ik vind het vooral dus heel erg dat ik niet ZINDELIJK meer ben en schaam mij nog steeds
heel erg als de verzorgende mijn van mijn vieze luiers moet verlossen als een BABY.
Ook in het ziekenhuis of revalidatie centrum heb ik schaamte dat ik niet ZINDELIJK ben en
dat ik zelfs nog katoenen BABY LUIERS draag, ik ben hier dan ook heel verdrietig om.
Ik begrijp wel dat de verzorgende er geen probleem van maken als ze mij moet wassen
en een schone luier moeten omspelden, maar ik blijf daar een heel rot gevoel over
hebben.
Er zijn ook niet veel mensen die bijv. weten dat ik niet ZINDELIJK ben en BABY LUIERS
moet dragen, alleen mijn vrouw natuurlijk , familie, vaste vrienden & verzorgende , want
je loopt niet tekoop dat je niet ZINDELIJK ben en LUIERS moet dragen.
Verder is mijn mede gedeeld dat ik ook met bijv. Fysiotherapie, Revalidatie niet verder
meer kom en dat de rolstoel; steeds meer nodig zal zijn omdat mijn lichamelijke situatie
erg achteruit gaat m.n het hart en de longen.

Dus ja een en al narigheid HOE MOET IK HIER MEE VERDER ?????????

groet, Ron

[Anja]

Hoi Ron,

Ik kan me heel goed voorstellen dat je moeite hebt om het te accepteren ik moet zeggen dat ik zelf ook de meeste moeite heb met de incontinentie, En ik kan me zelf gelukkig nog verschonen maar het blijft vervelend ik heb de andere beperkingen aardig geaccepteerd maar had wel gehoopt dat de verzakkings operatie geholpen had voor de incontinentie maar niet dus het lijkt zelfs steeds erger te worden. Ik kan je alleen maar Sterkte wensen Groetjes van Anja.

[teetee]

veel sterkte in ieder geval

[kiwi]

Hoi Ron,

Kan me voorstellen dat je het moeilijk kan accepteren. Maar wil je nog een redelijk leven met je beperkingen willen hebben zal je wel moeten. Schoom je niet als je daar profesionele hulp voor moet vragen.
Wil je verder heel veel sterkte wensen!

Groetjes, Kiwi

[Veramon]

Ron, ik ben het helemaal met Kiwi eens: wat jij allemaal op je bordje krijgt is niet niks, maar je zult het er helaas mee moeten doen..
Misschien dat proffesionele (psychologische) hulp je kan helpen om dit te accepteren.

Sterkte,
Veramon

[Jasmine]

Hoi Ron,

ik wil je heel veel sterkte wensen en ik kan me goed voorstellen dat je heel verdrietig ben, zou ik ook zijn, ook met het accepteren. Misschien is het goed om bij de huisarts een verwijzing te vragen voor proffecionele hulp dat je kunt leren wat makkelijke er mee om te gaan. Ik wens je heel veel kracht en moed,

groetjrs Ans.

[Nemo]

Lijkt me erg moeilijk, in de situatie waar je in zit.
Ook ik sluit me bij de anderen aan: schroom niet om professionele hulp in te schakelen...
Hierdoor kan je het misschien allemaal wat meer accepteren....

sterkte

[Ron]

Ik heb in mijn revalidatie traject ook Psychologische hulp.
Maar ik blijf het toch moeilijk vinden dat ik geholpen moet worden met wassen / luiers
verschonen als een BABY, en dan nog het ergste dat ik dus katoenen BABY luiers moet
dragen , omdat ik niet tegen wegwerp incontinentie luiers kan i.v.m een zeer ernstig
huid probleem.
Ik vind het HEEL erg dat ik niet ZINDELIJK meer ben een BABY luiers moet dragen.
Ik begrijp wel dat ik niet om deze situatie heb gevraagt, en dat het een uitval is van de
zenuwen in de rug die de blaas & darmfunctie horen te regelen.
Ik begrijp ook wel dat ik niet voor de lol met een luier om zit, maar dat er wel mensen
zijn die voor de lol een luier dragen de z.g AB/DL BABY,s
Verder weet ik ook dat mijn hartfalen een gevolg is van een eerder zwaar hartinfarct
wat ik heb door gemaakt en van een veel te hoge bloeddruk 190 / 140 .
En dat ik dus een hart probleem heb wat helaas niet meer te herstellen is.
Ik zit nu weer met een 4 tal vernauwingen , en ik heb al 6 stents.
Dus al met al wordt ik wel goed psychologisch begeleidt bij het accepteren van mijn
hart en long ziekte en van mijn lichamelijke handicap t.g.v het Cauda Equnia Syndroom
dat door verwaarloosde Hernia L5 / S1 is ontstaan.

Maar ik vind het fijn dat jullie hier op het forum mijn situatie goed inzien.

Groet, Ron

[Jasmine]

Hoi Ron,

ik begrijp heel erg goed hoe jij je door het leven moet worstelen, en ik vind het fijn dat je hier op het forom bent want je verhaal kwijt kunnen is ook al een opluchting en het maakt niet uit wat je hebt, lichamelijk of psychisch, je kunt hier echt alles kwijt en dat is heel belangrijk. schaam je er niet voor want je hebt er niet om gevraagd Ik heb hier ook al heel veel weggeschreven en het heeft me goed gedaan en we zijn er allemaal om je te steunen Ik kan alleen maar zeggen, verlies de moed niet, heel veel sterkte en kracht,

groetjes Ans

[sylvia47]

Hai ron,ja man er zit niets anders op dat het te aksepteren.Je kunt er tegen aan blijven schoppen,maar het veranderd niets aan de situatie.
Je moet die luier om anders is de ravage wel heel erg voor de hulp en voor jezelf ook.
Ik begrijp je heel goed maar misschien moet je het toch wat luchtiger zien.
Zonder luier heb je stront aan de knikker.Kom op man,neus omhoog,je hebt hier ook niet om gevraagd,Je hebt het al moeilijk zat.Laat het waaien.groetjes sylvia