Postnatale depressie ?

[carembeu]

Ik ga eerst proberen even kort mijn verhaal te schetsen.
Mijn vrouw is buitenlandse, ik heb haar leren kennen toen ik voor mijn werk in het buitenland was. Zij is mee naar Belgie gekomen, heeft zich goed geintegreerd, taal geleerd, werk gevonden, ...
Na 7 jaar, beslissen we aan kinderen te beginnen. Onze flinke dochter wordt geboren. De eerste maanden na de bevalling, is er geen probleem. Mijn vrouw heeft het wat last van vermoeidheid, neemt al wat vaker een dutje, maar dat geldt voor mij ook. We gaan wat minder op stap, vrijen gebeurd ook minder vaak. Mijn vrouw was ook een stukje onrustiger (vb 4 maal van werk veranderen op 1 jaar tijd, de ene dag dit belangrijk vinden, de andere dag weer iets anders), kortom een beetje wispelturiger. Op dat moment dacht ik dat dit er gewoon allemaal bij hoorde.
Mei 2009, gaan we op vakantie naar het thuisland van mijn vrouw. Voor haar was het toen 5 jaar geleden dat ze er nog geweest was. Bij thuiskomst is zij plots helemaal veranderd. Ze vertelde dat ze mij niet meer graag zag, dat ze terug wilde naar haar thuisland, dat ze Belgie haatte. Ik heb geprobeerd op haar in te praten, maar daar kwam telkens ruzie van. Na een maand heeft ze dan besloten, om voor 3 maand naar haar thuisland terug te keren. Ik dacht dat ik er goed aan deed om hiermee akkoord te gaan, op die manier zou ze hopelijk wat rustiger worden. Ze heeft onze dochter achtergelaten bij mij en is vertrokken. Momenteel, 7 maand later is ze nog steeds in haar moederland.

Een paar weken mijn verhaal gedaan bij iemand en die dacht daarbij onmiddelijk aan postnatale depressie. Ik heb hierover verteld tegen mijn vrouw en gevraagd of zij dit eens wou laten controleren. Mijn vrouw reageerde dat ik haar gek wou laten verklaren.

Ik heb ondertussen een en ander gelezen over pnd en herken heel veel zaken. Nochtans vraag ik mij af of een pnd, 2 jaar na de bevalling kan ?
Ik ben heel bezorgd om mijn vrouw, ik heb geen idee hoe zij zal evolueren. Indien zij effectief pnd heeft en zich niet laat behandelen, hoe evolueert dit dan verder ?
Hoe zou ik haar kunnen overtuigen om naar een dokter te gaan en te zien of zij effectief pnd heeft ?
Ik ben heel bezorgd om haar, maar kan momenteel niet tot haar doordringen. Bijna niemand kan dit op dit ogenblik, haar zus niet, haar vader niet, vrienden niet, ... Ze is kwaad omdat niemand naar haar luistert.

Vraag mij echt af hoe dit verder moet ?

[Prinses]

Wanneer er echt sprake is van een postnatale depressie (dat kan alleen een arts beoordelen) dan was het al vrij snel na de bevalling aanwezig, gezien de onrust die jij beschrijft.
Dat je je grote zorgen maakt kan ik me goed voorstellen.
Omdat je niet goed in gesprek kan komen met haar is het misschien een idee om haar een brief te schrijven.
Een brief waarin je je grote zorg voor haar uitspreekt, de kenmerken van een pnd beschrijft, waardoor ze zich weer veel beter zal voelen wanneer ze naar een arts gaat.
Ik wens je heel veel kracht en wijsheid toe en hoop dat jullie spoedig weer samen zullen zijn.
Daarnaast heet ik je hartelijk welkom en weet dat je hier op het forum altijd je verhaal kunt doen; je zult er altijd een luisterend oor vinden.

[Jasmine]

Het is maar een idee hoor maar kan niemand van haar familie contact met een arts opnemen Of de arts zelf een brief scchrijven? Het is wel duidelijk dat het niet goed gaat met haar, maar het kan toch niet zo door blijven gaan en als jij haar benaderd luisterd ze niet. Misschien dat het op deze manier wel lukt. Ik wens je heel veel sterkte en kracht,

groetjes Ans

[carembeu]

Oorspronkelijk geplaatst door ans

Het is maar een idee hoor maar kan niemand van haar familie contact met een arts opnemen Of de arts zelf een brief scchrijven? Het is wel duidelijk dat het niet goed gaat met haar, maar het kan toch niet zo door blijven gaan en als jij haar benaderd luisterd ze niet. Misschien dat het op deze manier wel lukt. Ik wens je heel veel sterkte en kracht,

groetjes Ans

Ik heb de voorbije maanden altijd contact blijven houden met de zus van mijn vrouw. Zij is het enige familielid dat Engels praat. Jammer genoeg woont zij ook niet meer in haar moederland. De zus heeft mij verteld dat zij na de geboorte van haar zoontje ook een pnd heeft gehad en vindt de situatie heel herkenbaar. Aan haar heb ik momenteel redelijk veel steun, maar ook zij slaagt er niet in om door te dringen tot mijn vrouw. Ook een goede vriendin van mijn vrouw slaagt er niet in om tot haar door te dringen. Mijn vrouw sluit zich volledig af van mensen die voorzichtig proberen iets duidelijk te maken. Een van haar beste vriendinnen, met wie ze vroeger wekelijks belde, heeft al maanden niets meer van mijn vrouw gehoord omdat mijn vrouw vond dat de vriendin niet naar haar luisterde.