mix tussen BN en BED

[meave]

hallo allemaal, ik ga hier maar even van me afprikken.

ik heb straks therapie (jawel een vol half uur) en dat zou dan ook de één na laatste keer zijn.

ik zal even uitleggen hoe het één en ander is gekomen...

Ik ben in 2005 in therapie gegaan voor mijn Binge eating disorder. ik heb toen de BED groep gedaan en voor een tijdje is het ook goed gegaan, ik was wat afgevallen, (heb objectief overgewicht) dus dat was goed. helaas voor mij ben ik in eind 2006 weer in een terugval geschoten, maar nu niet alleen maar (vr)eetbuien, maar ook compenseren erbij, eerst alleen maar vasten en later ook braken. Ik zat toen alleen nog maar voor mijn dysthyme stoornis en pers. stoornissen in therapie, dus uiteindelijk begin 2007 heb ik verteld dat ik een terugval had gehad, (waar ik dus nog steeds in zat, maar het niet goed durfde te uiten). zo heb ik eigenlijk tot eind 2007 rond gemodderd, met een terugval die ik niet meer kon beheersen. begin 2008 heb ik toen opnieuw hulp gezocht en ben toen weer in contact gekomen met Novarum in Amsterdam waar ik al eerder had gezeten. Ik ben daar pijnlijk eerlijk geweest en hun besloten dat ik toch weer hulp nodig had. In februari had ik dan het adviesgesprek en daaruit bleek dat ze me geïndiceerd hadden voor 7 sessies van een half uur. Ik voelde me allerminst op mijn gemak, omdat ik zo eerlijk was geweest, en heb toen ook gevraagd waarom er voor deze vorm was gekozen. De behandeling die ik wilde, daar was een BMI grens voor, van 40 en ik had 38. 2 punten te laag dus, dus kon ik niet in die behandeling. maar 7 sessies van een half uur??? dat is toch erg weinig zei ik, waarop hun zeiden dat het een verfris cursus zou worden. we zouden de therapie die ik had gehad, nog dunnetjes over doen.
nou halverwege de 7 sessies (we hadden een check moment op 5 sessies) bleek dat het toch slechter ging als dat hun in eerste instantie dachten. dus werden de sessies verdubbeld. alleen niet zoals ik wilde met een verdubbeling in tijd, maar alleen een verdubbeling in aantal. dus 14 sessies van een half uur. Gelukkig heb ik tussen de 14 sessies nog een sessie gehad voor mijn pers. testen en een psychiatrisch onderzoek, waarbij ze me medicatie hebben voorgesteld (en ik heb geaccepteerd). gelukkig begon na 6 weken de medicatie te werken en werd ik minder somber, maar de eetbuien bleven.

goed, een heel verhaal, maar waar het uiteindelijk op uitkomt is dat vandaag de 13e sessie is en ik me heel ongemakkelijk voel. Eten gaat nog niet zoals ik wil, ik val niet af, en ik heb nog steeds perioden van eetaanvallen en braken.

ik weet gewoon dat ik het niet alleen aan kan, en ik heb nog wel een andere psycholoog maar die heeft de ballen verstand van eetstoornissen, en ik wil hiervan af, alleen kan ik het dus niet alleen, en de sessies zijn zo goed als over. Ik voel me alles behalve prettig en ik kan het ook niet loslaten. Mijn ouders zeggen dat het nu wel mooi is geweest met al die therapieen en dat ik gewoon moet gaan afvallen. dus van huis uit wordt ik ook nog onder druk gezet, ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen

heeft iemand suggesties?

[cindy]

hoi maeve

jeetje het is niet niks allemaal zeg,
een therapie volgen waar je niet helemaal op je gemak bent,en vervolgens ook niet helemaal werkt hoe die zou moeten werken...
dit moet toch niet de bedoeling zijn lijkt me zo,je zou toch een plekje moeten hebben om een therapie te volgen waar je je wel op je gemak voelt,ik denk persoonlijk dat het dan ook eerder zal aanslaan als nu..
als ik zo je verhaal lees zijn de sessies indd ook wel kort,maar moet er eerlijk bij zeggen dat ikhier zo goed als geen ervaring mee heb.
het is jammer dat je van huis uit weinig medewerking krijg hiermee,en dat je alleen het advies krijgt om maar gewoon af te vallen,dit is iets wat blijkbaar gewoon niet werkt bij je,en je dus echt gewoon hulp nodig hebt.

het advies/de tip die ik je kan geven is om opnieuw contact met je huisarts op te nemen of met een kliniek/stichting die gespecialiseerd is in eetstoornissen.
hier bij je probleem uit te leggen en aan te geven dat je er alleen niet uit komt,en dat je nog steeds graag hulp wilt bij je probleem.
of misschien bij de gene bij wie je nu in behandeling bent als je dat ziet zitten daar opnieuw een programma volgen als dat mogelijk is.
ook al staan er van huis uit niet achter,het belangrijkste is dat jij er wel achter staat en dat jij wel graag een oplossing voor je probleem wilt.
zolang jij blijft vechten hiervoor komt het allemaal goed....

heel veel sterkte,
Cindy

[meave]

hallo cindy

dank voor je tip, ik ga denk ik maar eens met mijn nieuwe huisarts praten, misschien kan ik het via hem doen om me bij een andere kliniek aan te melden, alleen die zijn behoorlijk ver weg, de eerste is novarum, waar ik dus bij in behandeling ben.

mijn behandelaar nu heeft in ieder geval uitgelegd waarom ik niet opgenomen kon worden, dat heeft weer met mijn andere problemen te maken en met het feit te maken dat ik geen goede ervaringen heb in groepen (ik ben 8 jaar lang gepest op school). Mijn gedrag zou te doorbreken zijn met schematherapie, maar die zijn tot op heden alleen nog maar voor mensen met borderline, en dat is nou net niet wat ik heb.

verder mijn thuissituatie is op dit moment een probleem voor mij, ik heb gisteren een klein gesprekje met mijn pa gehad, maar hij zegt gewoon wat hij altijd zegt, als je afvalt dan voel je je beter, minder depressief.

morgen moet ik naar de geestgronden toe voor mijn andere problematiek (al zeg ik nog steeds dat mijn eetstoornis en mijn andere problematiek in verband liggen met elkaar) ik ga het morgen met de vervanger van mijn eigen SVP-er het over dit alles hebben, maar ik denk dat het gewoon huisartsen werk wordt.

[Nemo]

hallo,

Wat een gedoe allemaal zeg. Dat je toch zo hard moet knokken in de psychiatrie om de juiste behandeling te krijgen ( erg herkenbaar). Als je je mond niet opentrekt kom je nergens.
Ik hoop dat je huisarts begrip voor je heeft en dat je samen naar een goede behandelinstelling kan zoeken. Ik wens je in ieder geval veel succes ermee.

Sterkte
Simone

[meave]

dank je simone, ik moet straks naar een andere instelling toe, ga daar ook even praten, en anders weet ik wat ik moet doen volgende week.

update komt later

[meave]

zoals ik al zei nog een update over hoe en wat


het gaat om het volgende, gisteren had ik de één na laatste sessie in novarum, maar zoals ik al eerder heb gezegd, voel ik me niet prettig bij het idee dat ik straks weer alleen sta ik mijn strijd om tegen die eetstoornis te vechten. op een een of andere manier lukt het me gewoon niet om met één op één gesprekken verder te komen, daarvoor kan ik te makkelijk mensen manipuleren. Ik heb dit ook gezegd, maar de psych is er niet op in gegaan. hij gaat ook weg eind augustus. Ik voel me hier niet prettig bij, voor mijn gevoel ben ik er gewoon nog niet. nog teveel eetbuien, teveel emoties die ik niet wil voelen en niet te vergeten mijn depressieve stoornis die er nog steeds is.

Mijn psych had het over schema therapie, ruwweg zou ik hiermee mijn gedrag kunnen identificeren en uiteindelijk kunnen veranderen. ik zei dat ik dat wel zou kunnen gebruiken, toen kwam hij daar weer op terug. Het zou namelijk in een groep zijn en dat zou niet goed zijn voor me, omdat ik de neiging heb om alle problemen in de groep te gooien. Ik snap wel wat hij bedoeld, dat is mijn pers. stoornis die dan opspeelt. iedereen die aardig tegen mij doet is meteen mijn vriend(in). Maar ik wil zo graag van mijn eetstoornis af, dat ik bijna alles wil doen om er vanaf te komen, maar tegelijkertijd maakt alles in de wereld me kwaad. De therapeuten in novarum, de therapeut bij de geestgronden (de instelling waar ik zit voor de pers. stoornis), mijn ouders, en vooral mijzelf omdat het me gewoon niet lukt alleen.

wat moet ik nu doen, een andere instelling zoeken waar ze me wel kunnen helpen? gewoon alle therapie afzeggen en leven zoals ik al een tijd doe? opgeven? ik weet het niet meer. ik heb nu de neiging om op te geven, gewoon gaan zitten wachten tot mijn lichaam zegt, "tot hier en niet verder". maar aan de andere kant wil ik zo graag groeien in mijn leven, ik wil van alles, maar ik weet niet hoe. (volgens mij spreek ik mijzelf nu tegen, ik wil van die eetstoornis af, maar aan de andere kant heb ik de neiging om op te geven)

ik maak mijzelf moe, hoe moet dat in gods naam gaan als ik straks ga werken... ik weet het even niet meer.

in mijn gesprek met de psych die ik vandaag had, werd eigenlijk het zelfde gezegd als wat gisteren in novarum. Ik ben heel open en eerlijk geweest, en dat zag ze ook wel, maar ze zei ook dat iedereen me wilde helpen en dat ik therapeuten niet als heilig moest zien, maar als instrumenten die me op weg konden helpen.

*zucht* ik bel maandag de huisarts en maak een afspraak voor woensdag.