Hallo, ben nieuw hier.

[127877]

Hallo Allemaal,

Mijn nick-name is 127877...een code die een persoonlijk tintje heeft en waaronder ik zal schrijven aangezien ik anoniem wil blijven.
Ik ben een man, 32 jaar en mijn relatie met mijn vriend is helaas uit na vele jaren.

Ik heb mij op dit forum aangemeld omdat ik weer extreem met eten bezig ben en ik niet verder wil wegzakken zoals vroeger. Ik hoop hierdoor wat meer lucht en inzichten te krijgen.

Eten is momenteel weer even belangrijk en een middel om controle en macht uit te oefenen.
Ik had vroeger al in mijn jeugd en jaren er na boulimia door stress. Aan de stress heb ik gewerkt en kreeg een relatie met nu mijn ex-partner. Ik ben 1.89m en was altijd rond de 70kg en deed aan extreem veel sport, NK-niveau sprinten. Met een relatie stopte dit en ben door de jaren heen veel aangekomen, teveel eigenlijk. Tot zelfs 40 kilo eraan gekomen. Met de jaren veel stress weer gehad, autoongeval met whiplash als gevolg bij mij, mijn vriend met rugklachten jarenlang en verdere gezondheidsproblemen, eigen bedrijf, emigratie naar Duitsand etc...maar het balletje bleef draaien en ik zorgde voor alles tegelijk, had een rol achteraf gezien.

Nu een paar weken terug is de relatie uit, ligt mijn vader op sterven ten gevolge van kanker en voel ik me gewoon even uit het veld geslagen. Alles om me heen is weg of veranderd zonder dat je daar wat van te zeggen hebt of wat aan kan doen. In nog geen 10 dagen ben ik 7 kilo afgevallen en slik ik ondertussen laxeermiddelen, sport extreem en speel ik met eten en hongergevoel. De macht en en spel is heerlijk en hierin kom ik tot rust. Hoe slecht dit ook is weet ik wel, maar het gekke is dat ik dit ook graag wil en aan de andere kant denk ik: ik moet hier wat mee. We worden ook namelijk een jaartje ouder en daardoor wijzer en verantwoordelijker?

Ik ken mezelf....ik gun het mij een paar maanden.....dan zijn die voorbij en dan nog eens verlengen etc.....tot het een vastgeroest patroon is. Het spelen met eten geeft mij voldoening. De angst om vet en veel eten te nemen is een punt die nu extreem in mijn hoofd zit, het hongergevoel trotseren met een glas water, sporten of een appel doet mij groeien van geluk. Het eten, proppen.....doet me naar beneden halen. Ik weet het...niet goed.

Het is voor mij dan ook een goed punt om mij hier aan te melden....iedergeval een stap dat het een probleem is welke ik stiekum koester.

Ik laat jullie wel weten hoe het gaat, zou heel fijn zijn als er ook mannen zijn met een zelfde verhaal....

Groet.

[127877]

Goeiemorgen allemaal,

Het is een mooie dag vandaag zo te zien, strak blauwe hemel en de zon die al erg warm aanvoelt zo in de vroege morgen.
Het is alweer een paar dagen geleden dat ik iets heb geschreven hier en bij deze een moment van update.
Emotioneel zit ik in een achtbaan, gevoel van je partner moeten loslaten is moeilijk, gelukkig hebben we ondanks de breuk heel veel steun aan elkaar, is er geen ruzie en praten we heel veel. Mijn gevoel zegt dat het ooit wel weer goedkomt, alhoewel ik ook weet dat het wellicht definitief zou kunnen zijn.
Het eten word steeds meer en meer een spel. Ik val nog steeds veel af door de macht die ik uitoefen met eten en gevoel.
Gisteren een ontbijtkoekje, 1 rosti, 1 vistick, een broodje met 2 kleine plakjes kaas en een half kommetje soep. Het was me weer veel teveel.....voelde me vol, schuldig en waarom niet die controle. Heb het avondeten eruit gegooid met spugen, direct laxeermiddelen genomen en ben een uur gaan sporten. Nu opdit moment werken de laxeermiddelen prima en begin de dag met koffie wat ook zijn steentje bijdraagt.

Ik ga vandaag werken, van 13.00-22.30uur. Ik werk in de gezondheidszorg en heb nu al mijn plannen klaar als ik met de clientegroep mee eet waarom ik niet eet, maar aan een stuk fruit ga, heb alles al klaar en dat voelt goed.
Zo nu en dan die gedachtte.....: je bent niet goed bezig, kalmeer ik met de gedachtte, laat me maar even, ik doe het maar een paar maanden. Pfffff....

Ik ga koffie drinken.

[Stella]

hoi 127877,

Ik herken in wat je schrijft. Ik ben dan wel een vrouw maar ik ben verslaafd, naar woord eigenlijk.
Bij mij komt het omdat ik niet met mijn gevoel kan omgaan.
Wat wordt er trouwens weinig gereageerd op jou verhaal.
Hoe gaat het nu met je?

sterkte, groetjes Stella