24 uur per dag pijn....

[sylvia47]

Hai kiwi,nee kind ik zeg dat niet dat zei die reumatherapeut.Daar was ik juist zo verondwaardig over,is het net onderzocht dat het niet geestelijk is maar dat het wel in de hersenen zit.En dan zegt die vrouw dat het geestelijk is.Dat wil ik even recht zetten meid,ik weet dat het niet geestelijk is.

[kiwi]

Oorspronkelijk geplaatst door sylvia47

Hai kiwi,nee kind ik zeg dat niet dat zei die reumatherapeut.Daar was ik juist zo verondwaardig over,is het net onderzocht dat het niet geestelijk is maar dat het wel in de hersenen zit.En dan zegt die vrouw dat het geestelijk is.Dat wil ik even recht zetten meid,ik weet dat het niet geestelijk is.

Hoi Sylvia,

Ik snap je wel hoor .

Groetjes, Kiwi

[cindy]

hallo allemaal

bedankt voor de lieve reakties die doen je zeker wel goed.
het is indd iets wat tijd nodig heeft en hoe lang dat durf ik niet te zeggen.
het is een kwestie van leren accepteren,net zoals ik mijn BI heb moeten leren accepteren alhoewel dat nog niet voor de volle 100% was.
daarnaast ben ik nog vrij jong en is het bij mij meer op dit moment dat ik dit niet had voorgesteld een aantal jaar geleden,maar ja daar is niets meer aan te veranderen.
het mooie weer komt er weer aan en dat doet me goed kan ik heerlijk van genieten
ondertussen is het uwv ingelicht en zal ik moeten afwachten wat zij gaan doen,wel of niet opnieuw keuren.
verder wacht ik het gesprek met de consulent af en zie ik het wel
nogmaals bedankt allemaal

groetjes
Cindy

[Prinses]

Ja en daar zit hem nou net de kneep.
Jij bent nog hartstikke jong en hopelijk nog een heel lang leven voor je, en dan is dit niet wat je gehoopt en verwacht hebt voor jouw leven.
Dat klinkt mij zo bekend in de oren en maakt me een beetje verdrietig.

Ik word nu 60 dit jaar en kamp al van mijn 12de met mijn gezondheid, met als uiteindelijk resultaat de WAO.
Af en toe denk ik wel eens: "Is dit het nou?"
Ik heb meer tijd in bed doorgebracht, dan daar buiten en heb meer ziekenhuizen en artsen gezien dan mij lief is.
Wanneer ik dan de mensen om mij toe bekijk en zie hoeveel energie ze hebben, word ik best wel eens jaloers.
Aan de andere kant ben ik heel blij en dankbaar met wat ik wel heb: mijn grote liefde, lieve kinderen en een kleinzoon, familie en vrienden en dan besef ik dat ik toch ook heel rijk ben.
Maar daar zit voor mij af en toe wel de discrepantie en dat doet pijn.

Er zijn momenten dat ik mijn leven volledig accepteer zoals het is, maar er zijn ook momenten dat ik dat niet kan en opstandig ben.

Ik hoop en wens voor je dat jij jouw leven in balans kunt krijgen en dat je, weliswaar met pijn en ongemak, toch een blij, rijk en vervuld leven mag hebben.

[cindy]

bedankt voor je berichtje

[HelenaZ]

Hoi Cindy

Het valt allemaal niet mee en je zult wel denken dit kan er ook nog wel bij maar je zult weer door een heel proces moeten gaan om dit weer een plekje te geven en het te gaan leren accepteren wens je heel veel sterkte en kracht toe