Ineens een puber in huis !! Help

[cindy]

lieve desie,

ga nu absoluut niet aan je zelf twijfelen en je man ook niet,want jullie zijn zeker op de goede manier bezig......
jullie zijn (zoals ik het lees) op alle mogelijke manieren bezig om een oplossing te zoeken voor deze toestand,om te zorgen dat deze jongen de hulp krijgt die hij nodig heeft,willen hem in huis nemen wanneer zijn moeder hem op straat zet,mits hij wel hulp krijgt.
dat hier de betreffende instanties niet op tijd ingrijpen dat is iets wat niet jouw schuld is.
dat hier de moeder ontzettend tegen werkt is ook iets wat niet jullie schuld is,begrijp dit aub goed.
laat je aub niet de schuld in de schoenen schuiven.
je stiefzoon praat nu vanavond zo,puur door (wat ik denk) wat zijn moeder hem heeft ingefluisterd......
als ik zo het hele verhaal eens lees,is het een stoere jongen maar die aan de andere kant toch best wel beinvloedbaar is helaas,wat nu wel gebleken is.
Hij is nu boos omdat hij denkt dat hij bij jullie niet welkom is want dit is hem immers nu verteld.
Probeer hem morgen of overmorgen eens te pakken te krijgen,misschien is hij dan wat rustiger en wie weet kan je hem dan overhalen om toch te komen en wie weet kan je dan wel met hem praten.

wat betreft moeders....pfffff wat klinkt me dit toch allemaal me zo bekend in de oren
zij kan en mag absoluut niet haar kind op straat zetten,dit is echt tegen de wet in.
jullie kunnen hier tegen in gaan,en evt zelfs indien jeugdzorg en maatschappelijk werk niet mee wil werken en moeders dit toch doorzet hier de kinderbescherming voor in gaan schakelen.
zij gaan dan een onderzoek voor instellen en kijken hoe de situatie bij moeders thuis is,ook zal je stiefzoon dan gehoord worden en zijn versie gehoord worden.
maar ook jullie kant van het verhaal zal gehoord worden,waarin jullie kunnen aangeven dat jullie hem wel in huis willen nemen maar dat jullie hulp voor hem willen hebben.
echter de kinderbescherming kan natuurlijk ook besluiten dat het voor je stiefzoon beter is om bij beide partijen niet te wonen,het is natuurlijk maar net wat zij beter vinden en wat er uit de gesprekken komen.
weet wel dat ze echt alles uitzoeken tot op de bodem en dus ook bij moeders....
maar nogmaals moeders mag dit echt niet doen,en aan de andere kant wie zet in hemelsnaam haar eigen kind op straat
ik weet niet of je man nog zijn advocaat heeft van de scheiding of wat dan ook,maar evt zou hij daar kontakt mee op kunnen nemen en dit eens voor kunnen leggen en vragen hoe dit aan te pakken mochten jullie hier echt niet uit kunnen komen.

ik wens jullie hier heel veel sterkte mee,en mocht je inhoudelijk nog vragen hebben dan hoor ik het wel van je

[desie]

Dank jullie wel voor jullie lieve woorden allemaal.

Soms twijfel ik zo aan mezelf.
Als ik dan naar mijn mannetje kijkt en ik zie zijn verdriet geeft mij dat best wel een schuldgevoel.
Maar ik weet ook dat als ik **** nu zo in huis neemt dat het dan helemaal verkeerd gaat van beide kanten.
Dat wil ik ook weer voorkomen.
Soms is het leven zo moeilijk.....

[cindy]

hoi desie,

dat je mannetje hier verdriet om heeft is zeer zeker te begrijpen.
het is ook niet niks allemaal wat er op dit moment gebeurt.
maar voel jij je hier niet schuldig niet om,dit is een beslissing die jullie beide maken en niet jij alleen!!!
dat het op dit moment verkeerd gaat als je je stiefzoon in huis neemt is overduidelijk,en jullie zijn bezig om een oplossing te bedenken.
het leven is wat dat betreft keihard in deze situatie....je wilt hem dol graag helpen en in huis nemen,maar de situatie is nu zo danig dat het nu niet gaat.
is het misschien een optie dat hij bij jullie in huis komt en dan in behandeling blijft bij zijn maatschappelijk werker waar hij nu zit?
en dat die maatschappelijk werker er misschien aan mee kan helpen dat hij evt nog meer hulp krijgt?
het is een idee,maar dan is er in ieder geval een oplossing voor hem....
ik hoop dat jullie nog de kans krijgen om met je stiefzoon te praten en alles goed aan hem uit te leggen hoe de situatie in elkaar zit,zodat hij ook jullie kant van het verhaal hoort.

[desie]

Zo alweer een tijdje geleden dat ik hier wat hebt neergezet...

Zoals jullie wel hebben kunnen lezen hieronder mocht ***** bij ons wonen maar wel met onze voorwaarde en regels...
Het laatste telefoontje wat mijn mannetje met **** heeft gehad kreeg hij te horen van...je geef mij helemaal geen kans!!!!.
Dat is al weer een heleboel weken terug.
Daarna helemnaal niets meer van **** gehoord!!.
*** van mij was jarig op valentijnsdag hij heeft zijn vader nog niet eens gebeld van pa gefeliciteerd met je verjaardag hoor of desnoods een kaart gestuurd helemaal niets!!.
Nou ik vindt dit toch zo erg he.
We hebben alles geprobeerd om hem van alle kanten te helpen..
Slapeloze nachten heb ik er van gehad en een tel rekening waar je eng van wordt door alles te bellen voor hulp...
En nu krijgen we een trap toe.
Zijn ex zal wel gezegd hebben tegen **** zie je wel dat je vader niets om je geeft hij neem je niet eens in huis!..
Zo kreng is het wel om dat te zeggen tegen de kinderen.
We hebben ons voorgenomen want dit spelletje heeft **** al een paar jaar geleden ook gespeelt met ons ...in juni is die jarig en het klinkt heel hard maar wij laten ook niets van ons horen...als we daar alleen maar goed voor zijn toch...want dat blijkt nu wel.
Toen was het ook zo van kan ik mijn verjaardag bij jullie vieren en dat hebben we toen gedaan en zie het het nu weer loopt...
Tja misschien woont ie dan bij zijn opa van in de 70!!!!
We hebben geen idee.
Laten we hopen als die wat ouder is dat ie het begrijpt maar voor nu zeggen we allebei...

Is het raar dat wij het even gehad hebben met hem??

[Confused]

Heee Desie,

Even een knuf van mij.

Wat een frustrerende situatie voor jou zeg... je wilt alles goed regelen maar wordt van alle kanten tegengewerkt en dan zo'n ex van *** die meteen klaarstaat om alles anders uit te leggen dan het is... wat een rotsituatie zeg; ik kan me voorstellen dat je er even helemaal klaar mee bent en het liefst even helemaal afstand zou willen nemen... maar misschien denk je er over een tijdje toch weer anders over. Hoe is *** er onder?

Sterkte meid

[desie]

@Confused,

Ja een rot situatie dat kan je wel zeggen.
Nog steed niets gehoord van *******
Misschien woont ie nu al bij zijn opa hoor we weten het niet.
We zien hem af en toe op msn komen en wij doen hem dan ook opnieuw opstarten zodat hij ziet dat wij ook online zijn maar geen kick!!
*** van mij zeg ook wij hebben zo ons best gedaan om voor hem te vechten en nog houdt ie bij zijn moeder zijn hand boven haar hoofd.
Wij denken ook dat ze gezegd heeft je kan verlopig totdat je school is afgemaakt hier wonen maar dan zal je geen contact meer met je vader mogen hebben.
Kijk zeker weten doen we dat natuurlijk niet maar het is wel raar dat wij ineens van de ene op andere dag niets meer van hem horen toen wij vertelde dat als die zijn houding niet anders deed naar ons dat wij er niet accoord mee gingen dat ie hier kwam.
Ja en hoe is *** er onder?
Natuurlijk als we het er over hebben schiet ie vol hij is er kapot van dit is de tweede keer dat ie zijn zoon verliest!!!! en zijn dochter mag die al niet meer zien van haar dus je kan je eigen voorstellen hoe die zijn eigen voelt.
Maar hij heeft nu ook zo standpunt ingenomen dat ie nu zeg ***** moet nu de eerste stap zetten om te bellen of wat dan ook ik laat me eigen niet elke keer in de maling nemen .
Als je geld geeft ja dan ben je goed snap je.
Weet je *** van mij is zo'n goedsul in de positieve woord van deze zin.
****** heeft daar altijd misbruik van gemaakt snap je en nu ik er bij ben is de situatuie heel anders .
En ja nu kan ****** niet altijd zijn zin krijgen dus ik heb het ook al gedaan.

De volgende zet is nu aan hem en gebeurt dat niet dan hopen wij als die wat ouder en wijzer is dat ie het allemaal in gaat zien wat wij voor hem gedaan hebben en dat zijn moeder toch nog niet zo ideaal is als dat het leek!!

[desie]

Het is al weer een poosje geleden dat ik over dit onderwerp iets geschreven hebt.
Wil jullie toch even op de hoogte houden van de ontwikkelingen .

Mijn mannetje heeft het er erg moeilijk mee dat hij zijn zoon niet meer ziet en ook niets meer hoort van hem wat ik mij kan indenken.
Zodoende heeft hij twee weken geleden toen ik bezig was met de radio uitzending zijn msn opgestart en zijn zoon aan geklikt.
Hij vroeg aan zijn zoon...ben je boos op mij waarop zijn zoon antwoorde ja wat denk je....
Je belt niet eens op mijn verjaardag en volgens mij weet je ook helemaal niet dat ik geslaagd op school bent.
Waarop mijn man antwoorde met ...nu weet je het hoe het voelt als er niet even gebeld wordt op je verjaardag!!!! je doet het bij mij nooit....niet op vaderdag! niet met kerst en ook niet op mijn verjaardag zo voelt het nou...
Dit viel natuurlijk bij hem in het verkeerd keelgat....
*** van mij kreeg zoveel over zijn heen zal even een paar voorbeelden noemen...

Als eerste werd ons verwijt dat wij wel op vakantie gaan en dat wij niet mee betalen aan zijn school!! terwijl wij toch elke maand een heel hoog bedrag storten van allimentatie naar zijn moeder..nou daar zag hij niets van vertelde hij.
Ook vond hij het heel erg raar dat wij geen geld storten op zijn rekening zodat meneer ook eens een nieuwe jas van € 150.00 euro kon kopen of eens lekker uit kon...
Hij woont nu bij zijn opa en heeft de rust gevonden die hij niet bij ons had vertelde hij.
Ook vond hij dat ik geen zeggenschap had over hem daar ben ik het mee eens maar als hij bij ons in huis wilde wonen is dat wel onder mijn dak toch?
Hij verweet zijn vader dat zijn moeder aan de geeuwhonger lag zoals hij vertelde en wij maar lekker twee keer per jaar op vakantie gaan (haha sorry hoor maar dat had ik om te pesten op mijn msn gezet en hij gelooft het nog ook zo invloedbaar is hij!!!)
Dat hij nooit wat kreeg om uit te gaan of iets te kopen.
Hij vond niet dat *** zich als een vader gedroeg want van zijn stiefvader kreeg hij meer geld als van ***

Mijn man kreeg zoveel naar zijn hoofd geslingerd dat wil je niet weten echt niet .
Ik heb het hele verhaal omdat ik niet thuis was gelezen toen ik terug was op msn en heb zo zitten huilen niet normaal.
Zoals het over kwam zijn wij alleen maar goed als we geld geven aan hem!!.
Een stukje liefde is er niet bij.
Op een gegeven moment schrijft hij tegen *** toen die iets schreef wat hem weer niet beviel..
VRIEND ik stopt ermee nu ga je mij weer de les lezen.
Nou sorry hoor Vriend tegen zijn vader wij hebben niet met hem op school gezeten..

*** heeft het gesprek maar afgekapt gewoon omdat alles wat zijn zoon verteld goed is en wij geen ouders zijn omdat wij geen geld geven!!!!

Ik heb er verlopig genoeg van van mij heeft hij even afgedaan ...zo over zijn vader praten wat denk hij wel..
Wij houden ons hart vast hoe dit verder moet gaan.

Tot zover even deze update.

[Puck]

ah meis hoop dat jullie je eigen weinig van aan gaan trekken.
ik herken het zo goed.
tja pubers he.
en al die dingen die ze niet begrijpen...laat het ffies los.
het is echt herkenbaar herken het van mijn eigen dochter.
ze snapt vele dingen niet en telkens dingen naar mijn hoofd geslingert krijgen.
hou het ffies los en het komt goed.
knuffies en als je iets los wilt gooien je weet mij te vinden.
zeg hier niet alles uh ikke dan he

[Eef]

Wanneer ik alle reacties lees denk ik; je zal het lijdend "voorwerp" maar zijn. Je lichaam verandert, dat is al moeilijk. Je emoties kun je nog niet de baas. Je bent op een leeftijd dat je best onzeker bent. En dat terwijl je best voelt dat niemand je moet. Eigenlijk wil niemand de tijd nemen om over jou na te denken/voor je zorgen.

Wat doe je dan als puber? Je kunt weinig anders dat alle relaties goed testen. Je bent namelijk geheel afhankelijk van diegene bij wie je woont. Je moet je naar hun regels voegen. Best lastig want verschillende adressen betekenen verschillende regels.

Ik heb om mij heen gezien dat kinderen van gescheiden ouders verscheurd worden door de loyaliteit naar beide ouders. Waneer nieuwe partners zich dan ook nog eens een uitgesproken oordeel aanmeten over de ex van hun partner word alles nog eens extra moeilijk voor deze kinderen.

Als ex-pleegouder heb ik ervaren dat kinderen enkel een beetje veiligheid, stabiliteit en heel belangrijk liefde van hun beide ouders nodig hebben.

Het moeilijke gedrag is vaak het gevolg van de omstandigheden.

Een ieder en vooral een puber wil gekend en bemind zijn.

Wanneer je het over de zoon van je partner schrijft, praat bedenk dan vooral dat hij een persoon is. Scheiding van gedrag en persoon is je enige kans om een goede relatie met hem te krijgen. Onthoud je daarbij van een oordeel over zijn moeder. Hij moet namelijk zelf de ruimte krijgen de relatie met zijn ouders in te vullen.

Het lijkt een cliché maar een positieve benadering van kinderen/pubers werkt vele malen beter dan een stroom van kritiek. Besef ook dat kinderen van gescheiden ouders, meesters zijn in het tegen elkaar uitspelen van de ouders en nieuwe partners. Ze doen dit vaak onbewust en beseffen de gevolgen hier niet van.

[desie]

Hallo Eef,

Ik wil toch even een reactie plaatsen bij je bericht.

Als eerste ga ik je vertellen dat toen ik mijn dochter kreeg ik er vanaf haar derde jaar alleen voor stond omdat haar vader besloot om er met een ander vandoor te gaan.
Ik weet als geen ander wat het is om een kind te hebben van gescheiden ouders.
Voorop gesteld wil ik je even vertellen dat ik nooit en lees nooit geen onvertogen woord heeft gezegd over mijn stiefzoon zijn moeder.
Dit omdat ik weet wat de gevolgen hiervan kunnen zijn en ik absoluut de kinderen hiervan niet de dupe wil laten worden.
Dit in tegenstelling tot zijn moeder die ons ook nu nog zwart maakt.

Ook ik weet maar al te goed wat het betekend om een puber op te voeden!
Ik vind het een beetje raar dat je de volgende zin schrijft :

Wanneer je het over de zoon van je partner schrijft, praat bedenk dan vooral dat hij een persoon is.
Je suggereert nu dat ik mijn pleegzoon niet als persoon behandeld?

Ik vind dat je niet kan oordelen over onze situatie.
Ten eerste weet je allemaal niet wat wij in het werk hebben gestelt om mijn man zijn zoon in huis te krijgen omdat zijn moeder hem met 14 jaar de deur heeft uitgezet!!

Het lijkt een cliché maar een positieve benadering van kinderen/pubers werkt vele malen beter dan een stroom van kritiek.
Denk je niet dat wij het allemaal positief benaderd hebben?

Jammer dat je zo'n reactie geeft op dit verhaal terwijl je eigenlijk de situatie niet kent.
Natuurlijk mag je je reactie geven en je eigen mening maar wel heel erg jammer dat je nu maar éen kant van het verhaal benaderd!!