Ik weet het even niet meer

[Bella]

een psycholoog stelt nooit een diagnose.
Voor een diganose moet je ergens anders heen, bij een diagnostisch centrum of ggz.

[palmyra]

Dat begrijp ik, maar ze had op z'n minst de sympthomen kunnen zien en mij waarschuwen lijkt me, misschien ben ik daar dan wel een trut in maar als ik dit een jaar geleden had geweten en niet alleen maar dacht dat het aan mezelf lag, en dat het ook allemaal vast mijn schuld zou zijn, dan had ik mijn huis niet uit gegaan en had ik nu niet in zijn huis gezeten onder het mom van lieve schat ik ga veranderen en alles komt goed, ik had een prachtig huis nu kan ik op zoek naar wat anders en dat zal met 20 uur werken in de week niet makkelijk worden.

[ans]

Hoi Meidje,

ga je nu aub niet naar beneden halen, wat wist jij ervan, niets toch. Beter nu even een mindere periode als een heel leven je laten kleineren en je kinderen worden ook groter. Praat er met de buitenwereld niet over want er hoeft er maar een te kletsen en klaar ben je. Dit is iets wat je samen met een arts en psychiater kunt doen. En ik heb je geloof ik al gezegd dat je stukken uit mijn topic kunt copieeren als bewijs. Maar aan jou mankeert helemaal niets we hebben wel onze ups en downs en we zijn wel eens chagerijnig, mag toch? Ik heb het bij mijn vader gezien, dat was een positieve vrolijke man, wel een beetje te gelovig maar dat waren opa en oma ook. Maar deze man is heel zijn levenslust afgenomen door haar.Het is gewoon om te janken en dat doe ik nu ook. Laat het aub niet zo ver met je komen/ Je laten inschtrijven is al een flinke stap maar woon je liever in een mooi groot huis met zo!n vent dan met een lieverd in een hutje op de heide? Ik wens je heel veel moed en kracht en je weet het hè, ik ben er altijd voor je,

hele dikke knuffel, Ans en zorg goed voor jezelf

[palmyra]

dank je wel voor de steun, ik wordt er emotioneel zo moe van, het is overdag met de kinderen super gezellig in huis, maar zodra hij binnen komt o wat een ellende.

Had gisteren de woningbouw gesproken en het kan nog wel een paar jaar duren voordat ik een huis toegewezen zou kunnen krijgen en een urgentie verklaring wordt bijna niet meer afgegeven. Ze adviseerde wel om maatschappelijk werk, evt. pshygoloog en huisarts alvast te informeren.
Denk dat de pshygoloog een beetje geschrokken is van mijn mailtje want ik heb nog niks gehoord, en de volgende afspraak staat pas op 4 februari gepland.

Ik heb mezelf wel voorgenomen dat ik alleen het hoognodige zeg, en meer ook niet want dat heeft toch geen zin, kan wel gaan praten of proberen er over te praten, maar het ligt toch aan een ander en niet aan hem zelf, en hij zal niet beseffen dat hij mij pijn doet.

Het enige (en ik weet dat ik het niet op mezelf mag projecteren), waar ik spijt van heb is dat ik een jaar geleden met open ogen in zijn mooie praatjes ben getrapt, en zijn spijt betuigingen voor waar heb aangenomen, had ik dat niet gedaan dan had ik nog lekker in mijn eigen huisje gewoond. Maar goed gedane zaken nemen geen keer en we gaan wel vooruit kijken en niet achteruit.

Liefs Palmyra

[jokee]

dat is achteraf gezien balen inderdaad maar straf jezelf hier niet over... je wilt ten aller tijden het beste zien in de man waarmee je bent getrouwd, diegene waar je verliefd op bent geworden... het gebeurd zo vaak. het enige wat je met je ervaring kan doen is die nu goed gebruiken... gebruik wat je uit die ervaring hebt geleerd... je weet nu dat als je er weer aan toe zou geven het jou en je kids geen goeds zal brengen... dat is een waardevol kado/ervaring die je hebt meegekregen om nu de juiste stappen te kunnen ondernemen... maak er gebruik van!

[palmyra]

Dat is waar, ik hoop dat de pshygoloog, cq pshygiater hem zover krijgt om zich te laten behandelen (zal wel niet want met hem is natuurlijk niks aan de hand) ik zal zelf ook iemand zoeken om mee te kunnen praten, en even langs de huisarts die kan alvast maar ingelicht zijn.

Verder heb ik er wel van geleerd dat ik niks meer voor lief aanneem van wat hij zegt, en ben ik er van overtuigd dat hij het afgelopen half jaar flink zijn best heeft gedaan om toneel te spelen, alhoewel ik heb het allemaal gepikt om mijn huwelijk te redden denk dat dat het eerder is.

[ans]

hoi meidje,

zulke situaties zijn heel moeilijk om in te leven en je denkt dan vaak had ik maar dit of dat gedaan. Maar dat telt allemaal niet meer. Je leeft nu in deze situatie waarin je duidelijke trekken herkent bij je man en je met je rug tegen de muur staat. Probeer ook omwille van je kinderen dan ook maar toneel te spelen tot er voor jou een tijd komt dat alles voorbij is en je eindelijk jezelf mag en kunt zijn. Als jij je gesprekken hebt bij de psychiater kan die misschien ook wat voor je doen. Ik wens je heel, heel veel sterkte en hou je haaks he. Een hele dikke knuffel en veell succes,

lieve groetjes Ans

[palmyra]

Goedenmorgen,

Gisteren is de bom gebarsten, ik dacht laat ik voor de kinderen weer gewoon doen, dus ging wat aan hem vragen over een vriend van hem waar hij zondag heen gaat met de kinderen, kreeg geen reactie, hij ging tv kijken en toen dacht ik hier kan ik niet mee doorgaan.
Heb aan hem gevraagd of het niet beter was als ik een huis ga zoeken voor mij en de kinderen want zo verder leven gaat niet wat mij betreft. Eerst geen reactie en later toch in gesprek geraakt, hij had wel bedacht dat ik zo zou denken want naar zijn idee was ik hem al veel langer zat, dus ik vroeg of hij een voorbeeld wilde geven maar dat kon hij niet maar hij kwam bij mij op de 10e plaats (kleuter) dus ik vroeg wat hij bedoelde en hij zij dat eerst de kinderen, mijn ouders, broer en vrienden belangrijk zijn en dat hij daar ergens achter aan komt, heb alleen maar gezegd dat ik dat jammer vind en dat dat verder zijn probleem is. Als hij geen vrienden wil prima maar ik ben blij dat ik ze heb.

Verder gingen de handen weer omhoog en bij alles wat ik zei "tuurlijk mijn schuld weer" en alles lag aan mij, mijn broer en ouders, maar goed dat was niks nieuws. Toen ik hem zei dat ik een ander huis ga zoeken zei hij je bent er nog trots op ook dat je dat gaat doen, ik zei je weet niet eens wat trots betekend anders zeg je zo iets niet.

Op een gegeven moment werd het zo heftig dat ik een halfje bevroren brood naar zijn hoofd gegooid, vloog zomaar uit mijn handen.

Ik heb er wel bij vertelt dat je niet zomaar een huis hebt dus dat ik blijf totdat het zover is want ik ga niet met 3 kinderen op straat staan.

Zo dat was het wel weer even ik hou jullie op de hoogte, het geeft trouwens wel een goed gevoel dat ik het allemaal gezegd heb en een beetje rust.

Groetjes Palmyra

Fijne dag iedereen

[Chritsa]

Hoi Palmyra
wat zit jij in een lastig parket zeg,ja het is heel moeilijk om met zo,n man om te gaan ,
Niet met hem kunnen praten ,hij moet altijd gelijk hebben en zeker tegenover andere,en het dan op jou afreageren
Dat zijn allemaal dingen die ik ook herken,al vond mijn man het alleen maar leuk om mensen ,mij in dit geval pijn te doen,dus nix geen narcistische trekken of zo hij is gewoon gemeen.
Maar ik hoop dat jullie eruit komen ,of dat jij er goed uit gaat komen!!!
veel sterkte Christa

[ans]

Hoi Christa,

het is heel moeilijk om een lijn te trekken tussen narsicme en gemeen zijn. Je hebt dit ook in verscjillende lagen. De een geniet ervan als de ander door zijn woorden iemand bezeerd dit is voor mij iemand die alleen op macht uit is maar je hebt het in lichte maten extreem, middel extreem zwaar en super zwaar. Mijn moeder was super extreemj, zei niets maar deed het wel daarom is het zo moeilijk een lijn te trekken. Maar het is wel zo hoe meer macht ze over je krijgen hoe voorzichtiger je moet zijn in het belang van jezelf en je kinderen. Ze kunnen zo vreselijk zielig doen dat alle ellende hun is aangedaan maar ze snappen niet dat ze er zelf schuld aan hebben en dat is nu juist het moeilijke. Probeer goed aan jezelf te werken met professionele begeleiding em kijk hoe het gaat lopen maar blijf in jezelf geloven. Ik wens je veel kracht en moed en hou je haaks,

sterkte en lieve groetjes Ans

Hallo Palmyra,

ja net wat je zegt een kleuter, maar dat zijn ze in wezen ook . Het liefst worden ze door ierereen in de watten gelegd. Zo laten ze zich kennen. Het zijn geen volwassen mensen. Het liefst staan ze midden in de belangstelling, je hoeft nog net geen buiging te maken. Maar doe het aub een beetje rustig aan meidje want je moet er nog een tijdje mee door een deur en dat kan knap lastig zijn. Zorg goed voor jezelf en je kinderen en heb je evt familie waar je in nood naar toe zou kunnen? Maar omdat hij veel weg is kun jij gelukkig met je kinderen een normaal gezin hebben en dat is heel belangrijk laat hem niet met zijn p...n aan de kinderen komen. Blijf dicht bij jezelf want je hebt dit niet verdient, alleen zul je nog een tijdje toneel moeten spelen. Ik wens je heel veel moed en sterkte,

dikke knuffel van mij Ans