Opmerking naar mijn schoonzus, heeft veel gevolgen

[Miran]

Hallo allemaal,

Pff waar zal ik eens beginnen...
Ik moet het namelijk ff kwijt en ben benieuwd wat een ander van dit verhaal zegt...
Oke...

Vorig jaar januari zijn mijn dochter en ik bij mijn ex de deur uitgezet.
Ons huwelijk had geen kans van slagen meer na een relatie van 9 jaar waarvan 1 jaar getrouwd. Op dat moment ben ik bij mijn vader gaan wonen.In tussentijd kreeg ik een relatie met een geweldige vent (een chauffeur) die ik kende van mijn oude werkgever.
Toen we dan net bij elkaar waren heeft mijn broer dus zelfmoord gepleegd waar ik dus een best klap van heb gekregen.
In die tijd ben ik erg goed opgevangen door mijn vriends ouders en 2 zussen.
Ik die tijd kreeg ik ook een hele goede vertrouwde band met zijn jongste zus.We vertelden elkaar alles en als er wat was ik hoefde maar te bellen en zij was er voor mij of ik voor haar, zij is namelijk alleen en heeft ook veel narigheid gehad in haar leven.
En omdat mijn vriend veel in buitenland zit was het fijn dat we elkaar dan hadden om te steunen.

Nu is het geval dat zij een tijdje een relatie heeft gehad en dat verliep ook heel moeizaam, ze was hier op een gegeven moment elke dag!! Ik zette mijn problemen aan de kant om haar te steunen. Met oud en nieuw heeft mijn vriend mij alleen gelaten terwijl ik helemaal overstuur was en is hij naar zijn zusje gegaan omdat zij ook niet zo lekker in haar vel zat...ze woont hier 200 meter verderop.
Toen was voor mij de maat vol, ik heb haar daar later op aan gesproken en tegen haar gezegd dat ze niet altijd kan verwachten dat haar broertje voor haar klaar staat.Hij heeft nu ook een relatie en een gezin. Ik snap wel dat toen hij ook nog alleen was dat dat zo ging maar dat kan nu niet meer!! Ook mijn vriend heb ik daar uiteraard op aan gesproken dat ik toch van hem verwacht dat hij er in 1e instantie voor ons is.
Vanaf dat moment dat ik dat heb gezegd laat zijn familie mij gewoon links liggen, in het begin werd ik heel hartelijk ontvangen maar nu het is allemaal zo koeltjes...
En zijn zusje waar ik dat tegen heb gezegd die laat tegenover mij helemaal niks meer horen.Al het contact wat er is dat komt van mijn kant uit. En wat het ook is ze is het lievelings zusje van mijn vriend dus dat botst tussen ons ook natuurlijk....
En weet je ik heb zelfs al gedacht om mijn relatie maar te beeindigen met mijn vriend alleen al om deze stress er niet bij te hebben....

Ik weet ff niet wat ik hier mee aan moet...
Heb ik nu teveel gezegd, ik heb alleen maar voor mijn gezin/relatie gekozen toch....

[Goudsbloem]

Moeilijk. Je vriend is een hele fijne broer voor zijn zusje en hij wil er altijd voor haar zijn. Maar hij moet er ook voor jou zijn als jij hem nodig hebt. Je vriend staat dus tussen twee vuren in. Zijn vriendin waar hij van houdt en zijn zus waar hij van houdt én ... die hij al zijn hele leven kent.
Je kunt (ik zal even heel eerlijk zijn) niet van je vriend verwachten dat hij alles aan de kant schuift voor jou. Hij zal moeten leren om zijn aandacht te verdelen.
Wat je kunt doen is alles uitleggen aan de familie. Desnoods door middel van een brief.
Het zou zonde zijn om je relatie te beëindigen om deze reden, want je zal het waarschijnlijk ook bij een andere relatie aantreffen.
Succes en sterkte met de hele situatie.

[Miran]

Oorspronkelijk geplaatst door Goudsbloem

Moeilijk. Je vriend is een hele fijne broer voor zijn zusje en hij wil er altijd voor haar zijn. Maar hij moet er ook voor jou zijn als jij hem nodig hebt. Je vriend staat dus tussen twee vuren in. Zijn vriendin waar hij van houdt en zijn zus waar hij van houdt én ... die hij al zijn hele leven kent.
Je kunt (ik zal even heel eerlijk zijn) niet van je vriend verwachten dat hij alles aan de kant schuift voor jou. Hij zal moeten leren om zijn aandacht te verdelen.
Wat je kunt doen is alles uitleggen aan de familie. Desnoods door middel van een brief.
Het zou zonde zijn om je relatie te beëindigen om deze reden, want je zal het waarschijnlijk ook bij een andere relatie aantreffen.
Succes en sterkte met de hele situatie.

Hallo Goudsbloem,

Ik verwacht ook niet dat hij kiest, ik wil hem er al het liefst niet bij betrekken om hem te sparen omdat ik weet hoe gek hij met zijn zusje is.
Maar het doet gewoon pijn dat ze zegt dat het allemaal oke is en dat ze mijn standpunt begrijpt maar ondertussen krijg ik toch een heel andere indruk van dit alles....Ze zei ook altijd als er wat was kon ik eerlijk zijn want dat zou zij ook zijn, nou eerlijkheid word dus niet gewaardeerd schijnbaar...

Ik hoop dat het allemaal een beetje mee gaat vallen maar ik ben al niet meer zo zeker van de relatie en ik ben bang dat ik waarschijnlijk teveel bagage bij mij heb om zo geaccepteerd te worden in deze familie....

Bedankt voor je reactie...

[Veramon]

Oorspronkelijk geplaatst door Miran

Toen was voor mij de maat vol, ik heb haar daar later op aan gesproken en tegen haar gezegd dat ze niet altijd kan verwachten dat haar broertje voor haar klaar staat.Hij heeft nu ook een relatie en een gezin. Ik snap wel dat toen hij ook nog alleen was dat dat zo ging maar dat kan nu niet meer!! Ook mijn vriend heb ik daar uiteraard op aan gesproken dat ik toch van hem verwacht dat hij er in 1e instantie voor ons is.
Vanaf dat moment dat ik dat heb gezegd laat zijn familie mij gewoon links liggen, in het begin werd ik heel hartelijk ontvangen maar nu het is allemaal zo koeltjes...
En zijn zusje waar ik dat tegen heb gezegd die laat tegenover mij helemaal niks meer horen.Al het contact wat er is dat komt van mijn kant uit. En wat het ook is ze is het lievelings zusje van mijn vriend dus dat botst tussen ons ook natuurlijk....
En weet je ik heb zelfs al gedacht om mijn relatie maar te beeindigen met mijn vriend alleen al om deze stress er niet bij te hebben....

Ik weet ff niet wat ik hier mee aan moet...
Heb ik nu teveel gezegd, ik heb alleen maar voor mijn gezin/relatie gekozen toch....

Mijn reactie op wat je hierboven schrijft is dat ik denk dat je je eigen grenzen al die tijd niet steeds goed in de gaten hebt gehouden en dat ook de anderen (viend, schoonzusje en familie) dit niet echt deden: jullie leefden wel erg dicht op elkaar, waren voortdurend bij elkaar en deelden ook heel veel!
Maar wilde(n) jij /jullie dit wel?

Toen je vriend na een ruzie tussen jullie beiden naar zijn zus ging, was was voor jou -opeens?- de maat vol terwijl zijn gedrag toch eigenlijk wel goed paste in het geheel en dus ook heel gewoon was.
Vervolgens spreek jij háár erop aan.. terwijl je vriend toch uit zichzelf gegaan is..
Ws. begrijpt zij helemaal niks van jouw reactie en komt die voor haar heel plotseling: opeens ga jij grenzen stellen?

Hoe ziet je vriend dit alles?
Wil hij een klein gezin die alle voorrang krijgt en relaties erbuiten wat meer op een afstandje of wil hij juist een/zijn uitgebreide familie met veel intensieve en hechte contacten?

Je zult misschien eerst duidelijk moeten krijgen wat jij/jullie precies willen?

Sterkte hoor en succes natuurlijk: na 35 jaar huwelijk weet ik ook heel goed hoe moeilijk het soms is om relaties goed te houden!