Wie heeft er ervaring met een revalidatiekliniek?

[kiwi]

Hallo Jan Herman,

Klinkt heel positief allemaal. Ben blij dat je nu al zo ver gekomen bent en zodadelijk nog verder komt. "Zet zo door " zou ik zeggen.
Heel veel succes!
We horen de rest tzt wel weer.

Groetjes, Kiwi

[Prinses]

Fijn Jan Herman, dat je al weer zover bent gekomen. Ik had het op Hyves al gelezen natuurlijk, maar vind het leuk dat je dit hier ook even meldt. Je bent van zover gekomen, het leek erop dat niets meer zou lukken en nu dit; echt geweldig!!! Ik wens je alle goeds voor de toekomst en laat nog eens wat van je horen.

[gosselink]

Dag allemaal,

Jullie hebben het al gelezen, een weekje beveiliging zit er op, maar was zwaarder dan gepland was.
Het zouden halve dagen zijn, maar ja dan moet er niet van alles gebeuren waar ik niets van wist.
Geen callamiteiten, maar veel keuringen van de instalaties en de bijbehorende instructies zorgden er voor dat mijn cijffers op de activiteitenweger veel te hoog uit kwamen.
Dit lag helaas niet alleen aan het werk, maar mijn vader werd na de chemokuren weer eens getroffen door een longontsteking en moest met spoed opgenomen worden, mijn moeder kreeg een zenuwblokkade in haar rug gezet en ook hun hond moest nog even geopereerd worden aan een enorm snel groeiende vetbult aan zijn poot en die kregen we dus ook hier thuis.

Gelukkig gaat het met hen allen weer beter en is pa weer thuis, maar eigenlijk kon ik het er nu niet bij hebben, want na bijna 2 jaar niet werken........

Geestelijk doet het me heel erg goed en ook merken we nu al dat het voor ons gezinnetje een stuk beter is.
De vele traptreden die op een dag betreden worden en de afstanden die we afleggen hebben wel wat voeten in aarde, maar de collega's zijn op de hoogte en houden echt rekening met me.
Verder is het een gezellig team, is het werk goed te doen en alles is goed verzorgt.
Wat wel even pijn deed en ook nog wel vaker pijn zal doen is dat in het centrum waar ik nu werk ook de muziekschool zit.
Je komt heel veel mensen tegen uit "het wereldje", maar ook collega's en nog erger je "eigen personeel".
Wel leuk was dat er van de week toch nog even om advies werd gevraagd tijdens een controleronde, maar daar heeft mijn leidinggevende ook wel begrip voor en accepteert het ook.

De ergo is wat minder gelukkig geweest met de situatie van de afgelopen week, maar de fysio is weer blij dat ik het allemaal zo vol heb kunnen houden.
Woensdag weer op audientie bij de revalidatiearts en dan maar eens kijken wat ze er met zijn allen van vinden.

Groetjes, Jan Herman.

[kiwi]

Hallo Jan Herman,

Mijn petje af hoe je het allemaal gedaan hebt. Zeker in een periode dat alles tegelijk kwam.

Groetjes, Kiwi

[gosselink]

Dag allemaal,

Nog zeker niet het laatste bericht van mij, want als er wat dingen tegen zitten dan volgen er vaak nog meer.
De stage is afgebroken op een hele vervelende manier en wel op vooroordelen.
Maar de gemeente geeft steun en B&W staan achter me.
Zal nog een leuk zaakje worden.

MAAR IK BEN KLAAR OP HET REVALIDATIE CENTRUM !!!!!!

De ergo houdt me nog in de gaten totdat ik weer aan het werk ben en a.s. donderdag het eindgesprek met de revalidatiearts.

Helaas alleen maar voordeurgarantie, want alles kan binnen een paar weken weer veranderen, maar het kan ook nog 20 jaar goed gaan.
Trots ben ik wel op alle medewerkers van Groot Klimmendaal, want wat was ik zonder hun geweest, maar ik ben ook trots op mijzelf, want als ik het zelf niet gedaan had dan was ik nooit zover gekomen.
99% doe je zelf en die ene % is ondersteuning, zoals ze het daar zeggen.

Ik kan nu terugkijken, maar voel ook alle pijn weer die ik heb geleden en een sociaal leven kun je wel vergeten.
Maar wat is een jaar, als je terug kunt kijken en ziet wat ik nu weer kan!!
Ook dit kunnen ze gewoonweg bij GK niet geloven en spreken daar ook van een wonder.
Een beetje huishouding, spelen met de kinderen en leven met wat minder medicatie was het doel.
Eventueel weer een kilometer lopen en 4 kilometer fietsen waren de uitdaging.

Er is geen spaan meer van heel gebleven.
Ik kan straks weer aan het werk, loop nu zo 10 kilometer, fiets 20 kilometer, doe in huis weer dingen die ik niet voor mogelijk had gehouden en het allerbelangrijkste, ik kan weer stoeien met de kids en met mijn vrouw.
Beuren en lichamelijke arbijd zijn voorbij, evenals mijn muziek, want dit is te statisch, maar wat dan nog??

Zo werkt dus een revalidatiekliniek !!!
Ik wil echt geen valse hoop wekken en dat heb ik hier al vaker verteld, maar niet geschoten is altijd mis en het lijkt me wel heel erg gek als ik de enigste zou zijn waarbij het zo zou werken.

Lood en loodzwaar, en ik heb altijd nog pijn en medicatie en dat zal nooit meer veranderen, maar ik heb er weer een leven voor terug gekregen en ga voor 30 jaar.
Mocht het weer fout gaan dan kan ik daar altijd weer terecht, maar ik zal een uur per dag blijven oefenen en trainen, want ik wil niet meer terug !!!!

Ik zal alles hier blijven volgen en als er iemand vragen heeft zal ik ze zeker beantwoorden.

Ik kan na een jaar zeggen dat ik ervaring heb met een revalidatiekliniek en weet wat er van je verwacht wordt en wat je kunt verwachten.
Maar ook wat je moet doen, kunt doen en wat je moet laten.

Voor het laatste gedeelte hoop ik op heel veel reactie,s, want dan is er voor veel mensen nog hoop !!!

Verder wil ik iedereen bedanken voor alle steun en medeleven, want steun waren jullie met zijn allen.

Ik doe een gedeelte van het boek dicht en hoop dat vele me op deze manier kunnen en zullen volgen.

Groeten en ontzettend bedankt,

Jan Herman.

[kiwi]

Hoi Jan Herman,

Goed te lezen allemaal op alleen het bovenste stukje na.
Hoop dat je snel een baan vindt dit binnen je grenzen ligt en waar je het naar je zin zal hebben. Want het is je van harte gegunt.

Ik hoop zeker nog hoop positieve verhalen over je te lezen.

Jij had geluk en mocht revalideren. Ik mag helaas niet omdat ik geen bewegingangst heb.
Maar goed ik doe het nu met losse fysio, ergo en psychologische hulp en hoop hetzelfde te bereiken.

Succes!

Groetjes, Kiwi

[Prinses]

Lang gewacht,
Stil gezwegen.
Nooit gedacht,
maar toch gekregen!

Fijn man, wat een fantastisch nieuws.

Op die stage na dan, nu maar hopen dat dit ook goed komt.
Samen met de ondersteuning van de Gemeente en B&W met dat toch lukken.
Laat je niet onzeker maken en intimideren Jan Herman, het komt vast goed!
Succes!!!

[gosselink]

Zo, het is al weer een tijdje geleden dat ik wat van me heb laten horen, maar zoals beloofd.

Het is echt wonderbaarlijk wat er de laatste tijd nog voor een verbetering is geweest.
Dit natuurlijk niet zonder heel hard werken, maar er is een goede stimulans bijgekomen om heel hard te blijven oefenen.

Onze oudste dochter ging al met enige regelmaat mee naar Groot Klimmendaal en daar waren al wat zaken opgemerkt.
Ook haar houding was niet goed, maar Nienke (8) moest gewoon maar eens een beetje meeoefenen met papa.
Ze heeft dit al die tijd trouw en met veel plezier gedaan, maar wat gebeurt er als je na een jaar intensieve aanpak klaar bent?

Juist, dit was dus ook al voorspeld.
Het oefenen wordt minder, maar er zit dan ook geen vooruitgang meer in.
Hooguit als je weer last krijgt, dan ga je wel weer aan het oefenen.

Helaas kwamen de voorspellingen van GK wel heel erg snel uit over Nienke.
Verkeerde loophouding door een wrat was de eerste diagnose, maar naar veel dokteren en een bezoek bij de podoloog blijkt het toch te liggen aan de half afgemaakte instructie.
Het was voor haar ook geen must, maar na een bezoek aan mijn "oude " fysio werd het wel snel duidelijk.

Leuk is dan wel om te vermelden dat hij en zijn collega's nooit erg veel met pylatus hadden gewerkt en mij vroegen om alle oefeningen eens te laten zien en de opbouw een beetje te schetsen.
Ze hebben er veel van opgestoken en doen dit nu nog.
Ze zijn zich aan het bijscholen, maar voor de korte termijn ben ik even de aangewezen persoon om wat licht te geven.
Natuurlijk niet met patienten, maar als Nienke in behandeling is, ben ik met de eigenaar van de praktijk druk om weer het nodige door te nemen.
Ook Nienke heeft er altijd veel van opgestoken als ze meeging en kan het ook goed overbrengen wat ze zelf vaak gedaan heeft, maar ook wat papa moest doen.

De rollen zijn dus nu eigenlijk compleet omgedraaid.
Nienke en ik zijn een soort therapeuten geworden, maar om alleen met je eigen dochter aan het werk te gaan dat werkt dus nooit en om ruzzie te voorkomen gebeurt dit ook niet.

Wel voor mij ook een positieve stimulans, want ik lig nu samen met en voor Nienke samen weer een half uur tot een uur op de grond met de bekende oefeningen.
Met mij blijft het beter gaan en Nienke kan ook weer normaal lopen.

Voor ons dus heel belangrijk die training, maar ik wil en kan het ook niet altijd alleen, dus mama moet ook meewerken en meehelpen.
Dit kan niet zonder dat je zelf weet hoe het voelt, dus dat is mee oefenen.
Dit is dan echt lachen, gieren en brulllen.
Mama heeft nooit een behandeling gezien of meegemaakt en kan echt niet meekomen.
10 minuten is 4 dagen spierpijn.
Ze heeft me altijd gesteund, maar nooit begrepen wat het allemaal inhield en waarom ik zo verschrikkelijk kapot was na weer een sessie.
Nu wel en dat heeft de band binnen het gezin alleen maar weer sterker gemaakt.
Zoals al eerder geschreven hebben we genoeg meegemaakt en kunnen we alles wel aan, maar zelfs dit kon dus nog beter worden.

Helaas is er nog altijd een smet.
Ik heb nog steeds geen stage om mijn opleiding af te ronden.
Alle theoretische vakken zijn afgesloten met achten en negens, maar zoder die afsluitende stage heb ik gewoon niets en helaas krijgen we ook geen uitkering.
Schulden genoeg, maar schulden binnen de familie worden niet meegerekend in dit kl... land.
Alles ligt nu wel bij de geschillencommisie voor de verzekeraars en die uitspraak is bindend, maar dat kan ook nog wel een jaar duren.
Morgen verkiezingen, maar ik kan nog geen partij vinden die eens een eind maakt aan die smerige praktijken die de zogenaamde coöperaties menen te moeten voeren.

Ik wil geen politiek bedrijven hier en ben blij dat het allemaal toch zo goed is gekomen met de gezondheid en ik heb daar afgelopen zaterdag eens fijn van kunnen profiteren.
Voor het eerst in 2 jaar weer eens lekker op stap geweest met de kameraden naar een van de tentfeesten en afgelopen zondag kon ik ook nog eens met het gezin naar de zomermarkt en daar ook nog eens even lekker blijven hangen.
Veel fietsen en veel staan dus, maar het lukte en als je dan de dagen er na ook nog eens weinig pijn hebt !!!
Wel even flink brak geweest, maar de drank was ik ook niet meer gewend en het koppie was weer eens even helemaal leeg.

Zo gaat het dus nu.
Wie wat weet over een stage in de buurt van doesburg in de beveiliging nodig ik van harte uit om te reageren, want dan kunnen we echt alles afsluiten, maar ook dat zullen we winnen na alles wat we al omver hebben kunnen werpen aan tegenslagen.

Groeten, Jan Herman.

[kiwi]

Hoi Jan Herman,

Hoop dat je toch snel een stageplaats vindt om je opleiding af te kunnen ronden.

En toppie dat het helemaal goed gaat. Ga zo verder.
En ja het is blijven oefenen, oefenen en nog eens oefenen.

Groetjes, Kiwi

[gosselink]

Dag allemaal,

We zijn inmiddels een paar maanden verder en ik heb een maand geleden definitief ontslag gekregen bij Groot Klimmendaal.
De behandelingen waren al lang gestopt, maar de nazorg moest nog gedaan worden.
Zolang ik alles nog niet op een rijtje had bleef het dossier open en kon ik gebruik blijven maken van hun diensten.
HEEL ERG FIJN ALS JE TERUG KUNT VALLEN OP MENSEN DIE JE VERTROUWT.

Maar nu was het dan toch echt het laatste gesprek daar.
De revalidatiearts sprak echt van een wonder, maar wat als ikzelf niet zo hard geknokt had ??
Hij was nu eerlijk en had dit medisch gezien ook nooit verwacht, maar ook niet dat ik het aan zou kunnen.
Veel respect gekregen dus en als er weer iets fout gaat mag ik gewoon aankloppen.

Maar zoals het nu gaat mag ik zeker niet klagen.
Natuurlijk blijft er wat pijn en niet alle medicatie is weg, maar ik kan echt zeggen;
HET GAAT GOED !!!
Ik kan weer heel erg veel (nooit verwacht) maar doe iedere dag mijn oefeningen trouw, want als ik dat 1 of 2 dagen vergeet dan heb ik erg veel pijn.

Met de verzekering is het nog steeds vechten en dat maakt me echt droevig, maar de zaak is in ieder geval aangenomen door de geschillencommissie en uitspraak zal pas volgen in 2011.

Na alle goede berichten dan nog een laatste goede bericht.
Maandagmorgen mag ik me na 2,5 jaar vakantie ??? melden bij mijn baas.
Eerst 10 weken stage, maar als ik het goed doe ook een vaste aanstelling als beveiliger en stadswacht.
Wie had dat ooit nog verwacht ??!!

Wij vieren hier feest, want eindelijk worden we weer een normaal gezin met normale !! problemen.