De eerste week werken zit er op.
Dag allemaal,
Jullie hebben het al gelezen, een weekje beveiliging zit er op, maar was zwaarder dan gepland was.
Het zouden halve dagen zijn, maar ja dan moet er niet van alles gebeuren waar ik niets van wist.
Geen callamiteiten, maar veel keuringen van de instalaties en de bijbehorende instructies zorgden er voor dat mijn cijffers op de activiteitenweger veel te hoog uit kwamen.
Dit lag helaas niet alleen aan het werk, maar mijn vader werd na de chemokuren weer eens getroffen door een longontsteking en moest met spoed opgenomen worden, mijn moeder kreeg een zenuwblokkade in haar rug gezet en ook hun hond moest nog even geopereerd worden aan een enorm snel groeiende vetbult aan zijn poot en die kregen we dus ook hier thuis.
Gelukkig gaat het met hen allen weer beter en is pa weer thuis, maar eigenlijk kon ik het er nu niet bij hebben, want na bijna 2 jaar niet werken........
Geestelijk doet het me heel erg goed en ook merken we nu al dat het voor ons gezinnetje een stuk beter is.
De vele traptreden die op een dag betreden worden en de afstanden die we afleggen hebben wel wat voeten in aarde, maar de collega's zijn op de hoogte en houden echt rekening met me.
Verder is het een gezellig team, is het werk goed te doen en alles is goed verzorgt.
Wat wel even pijn deed en ook nog wel vaker pijn zal doen is dat in het centrum waar ik nu werk ook de muziekschool zit.
Je komt heel veel mensen tegen uit "het wereldje", maar ook collega's en nog erger je "eigen personeel".
Wel leuk was dat er van de week toch nog even om advies werd gevraagd tijdens een controleronde, maar daar heeft mijn leidinggevende ook wel begrip voor en accepteert het ook.
De ergo is wat minder gelukkig geweest met de situatie van de afgelopen week, maar de fysio is weer blij dat ik het allemaal zo vol heb kunnen houden.
Woensdag weer op audientie bij de revalidatiearts en dan maar eens kijken wat ze er met zijn allen van vinden.
Groetjes, Jan Herman.
|
Lineaire weergave
