hernia of bekkeninstabiliteit?

[cindy]

hoi Annabel

jeetje dat is balen zeg....hier zit je dus echt niet op te wachten.
wat betreft het ontslag aanvragen per 1 april denk ik eerlijk gezegd dat je baas dit indd via het kantongerecht laat lopen (de aanvraag) omdat hij dit wel moet.
de kans is heel groot dat hij hier allang mee bezig is en het waarschijnlijk al aangevraagd heeft...
wat betreft je ontslag brief die je krijgt,je doet er goed aan om juist wel te reageren hierop namelijk door aan te geven dat je het niet eens bent met je ontslag en dus bezwaar maakt hier tegen,en hiervan een copie bewaren.
de reden dat dit goed is om te doen omdat je straks als je uit de ziektewet komt (wat nu overigens gewoon door blijft lopen) je recht hebt op ww uitkering,en ze bij het uwv vaak om bewijzen vragen dat je bezwaar hebt gemaakt tegen je ontslag,heb je dit niet gedaan dan kan dit nog wel eens tegen je werken.
mijn andere advies in dit hele verhaal is; teken nergens voor,niet voor je ontslag,niet voor een vergoeding waardoor je alsnog akkoord gaat...dit omdat je je kansen op een ww uitkering daarmee verspeelt...
dit zal een moeilijjke situatie voor je zijn met een hoop stress maar geef de moed zeker niet op.

groetjes
Cindy

[annabel]

Weet je wat ik zo raar vind? Ze krijgen mijn salaris 100% vergoed van het UWV. Ik kost ze dus niks tot bijna niks. Dit gaat echt helemaal nergens over. Ik ga inderdaad bezwaar maken, laat niet zonder meer over me heen lopen. Ze hebben in mijn ziektewet begeleiding steken laten vallen, dus dat ga ik zeker ook gebruiken. Ik heb sinds het plan van aanpak van september niets officieels meer van mijn werkgever gehoord. Dus dat kan ik ook mooi gebruiken.

En ik heb al eerder aangegeven daar dat ik niet per se in mijn eigen functie wil terugkeren, maar vooral als ik ga re-integreren de kans wil hebben het werken weer op te bouwen zonder de werkdruk van mijn eigen functie. Ik kan alle functies binnen het bedrijf uitoefenen, heb ik ook allemaal al een keer gedaan. Dus daarin kunnen we veel schipperen.

Maar inderdaad, ik teken niks, zeg niks toe en laat ze het met de rechter uitvechten. Ik zal schriftelijk bezwaar (laten) maken en als het moet ga ik er ook nog wel naar toe (met begeleiding, zij zullen daar ook met 2 of meer mensen zitten) om al deze zaken mondeling te herhalen: ik wil bij jullie re-integreren, ik ga niet akkoord met ontslag of andere opties.

Echt een ongelooflijke bout situatie. Ze vragen niet eens hoe het met me gaat. Onmenselijke horken dat het zijn. En dan noemt de HR manager zich een vriendin van mij. Nou ik weet niet wat zij onder vriendschap verstaat, maar ik vind dat als je vrienden bent dat je minstens eens in de zo veel tijd mag bellen of langs gaan als iemand er zo aan toe is als ik.

Op mijn verjaardag is me zowiezo opgevallen dat eigenlijk helemaal niemand naar mijn revalidatie vraagt en niemand het interessant vindt of ik wel herstel. Ze hebben geloof ik geen idee wat voor impact deze klachten op je leven hebben. Weet ik dus meteen weer wie mijn echte vrienden zijn. Dat zijn er bar weinig kan ik je vertellen.

[annabel]

Hi,

Ik heb inmiddels met de rechtsbijstand gesproken en zij zeggen dat het inderdaad via het kantongerecht gaat lopen. Het enige dat nog wel een gedoe kan worden is het feit dat ik nu voor 1 uur per week ben goedgekeurd en ze willen dat ik dat uur bij een ander bedrijf ga re-integreren. Beetje omslachtig lijkt me en volgens mijn maatschappelijk werker bij de revalidatie is dat ook niet helemaal de bedoeling met de revalidatie erbij. Dus misschien kunnen zij nog iets voor me betekenen in de arbeidsongeschiktheid.
Ik heb trouwens nog steeds geen post van het werk, dus ik kan ook nog nergens op reageren. Ik wacht af.

Groetjes,
Annabel

[kiwi]

Hallo Annabel,

Wil je heel veel sterkte wensen!

Groetjes, Kiwi

[Hanneke]

Hoi Annabel,

Ik wil je graag aanraden om naar Halim en Lim te gaan in het St Anna ziekenhuis. Zij zitten op de afdeling pijnbestrijding. Dank zij hun kan ik weer een beetje van mijn leven genieten. Ik heb de volgende klachten lage rugpijn, zeer gevoelige bekken, uitstralingen naar de armen en benen. Nadat Halim een mri bij mij heeft gemaakt kwam hij er achter dat ik een zeer kleine hernia in de L5S1 heb ziten. Deze heeft hij verwijderd met een alternatieve operatie hier hou je geen litteken aan over en je kunt sneller gaan revalideren. Voor mijn bekken en revalidatie van de rug ben ik in behandeling bij de fysio. De klachten zijn minder geworden maar nog wel aanwezig maar ik kan nu leven zonder pijnstillers. Het is nog steeds zwaar want ik kan nog steeds niet lang zitten of staan en slapen gaat ook nog niet 100% maar er zit vooruitgang in. Het zoeken naar werk is wel lastig maar daar ga ik vanuit dat het ook wel goed komt.

Ik weet hoe moeilijk het is en dat je alles wil proberen vandaar dat ik wil aangeven dat je naar Halim kunt gaan en hopelijk verlicht het ook een beetje pijn voor jou.

[annabel]

Hoi allemaal,
weer een tijdje geleden, sorry! Ik heb nogal een heftige periode achter de rug waarbij ik heb geprobeerd de focus op de revalidatie te houden. Een aantal weken geleden werd ik door de geur van vochtig toiletpapier kamille getriggered en raakte ik volledig in paniek. Ik had een enorme flasback naar mijn bevalling en alles dat er daarna (de eerste 4 dagen voornamelijk, toen mijn dochter bij me weg werd gehaald om naar de couveusekamer te gaan en het onbegrip wat betreft mijn bekken en de belachelijk slechte zorg die ik toen kreeg). Ik ging hyperventileren en heb een paar uur nodig gehad om daarvan te herstellen. Zo voelt een trauma dus. Met maatschappelijk werk bij het revalidatiecentrum hebben we het over hoe ik daarmee om moet gaan en over het belang van verwerking. Sindsdien word ik steeds vaker met die emoties geconfronteerd. Echt vreselijk. Maar goed, ik probeer er mee om te gaan en de confrontatie zo min mogelijk uit de weg te gaan zodat ik het geheel enigszins kan gaan verwerken.

Vandaag ben ik dan eindelijk naar de pijnpoli in het Catrien in Eindhoven geweest (Hanneke bedankt voor je tip, ik heb ook een heel goed gevoel bij dr. Koster van het CZE. Ik ben zelf bij Dr. Bos in het st Anna geweest. hij heeft toen een mri van mijn onderrug gemaakt en geen hernia gevonden. hoogstwaarschijnlijk zitten bij mij de zenuwen klem in mijn si gewricht). Dr. Koster begreep me helemaal en gaat op 25 maart een SI blokkade zetten. Daarmee verdoven ze het gewricht waardoor de irritatie minder moet worden en de zenuwen die daar bekneld zitten ook tot rust kunnen komen. Het zou dus naast verdovend ook helend moeten werken. Klinkt erg hoopvol.
Het was een prettig gesprek met de arts. Hij heeft wel weer wat gevoelige snaartjes weten te raken over mijn ontslag, de gevolgen van moeder worden voor mijn leven (van pijn tot het verlies van mijn werk). Erg heftig dus. Daarbij ben ik ook nog eens ontzettend boos dat ik nu pas kan worden behandeld, terwijl ik al in september heb geroepen dat ik naar de pijnpoli wilde voor een blokkade. Maar goed, ik probeer het dan maar positief te zien dat ik het nu wel ga krijgen.
De revalidatie gaat overigens erg goed. Ik ben inmiddels ( sinds begin 2010) ook meer dan 5 kilo afgevallen en op mijn heupen 8 cm afgeslankt. Mijn belastbaarheid is duidelijk behoorlijk omhoog. De pijn is nog niet weg en vandaag ook behoorlijk hevig aanwezig, maar ik lijk sneller te herstellen na inspanning. Dat is dus allemaal goed nieuws. Ik denk dat de emoties en de verwerking van de bevalling daarom nu komen, omdat het lijkt alsof ik daar nu pas de ruimte en rust voor heb ofzo.
Wat betreft mijn werk loopt de procedure bij het UWV nogsteeds. Ze hebben nog geen vergunning, aangezien de rechtsbijstand en ik samen steeds erg goede verweren hebben geschreven waar ze niet omheen kunnen. Daarna moet er nog een kantonrechtersprocedure worden gestart om het ontslag definitief te maken. De arbodienst heeft een arbeidsdeskundige die heeft verklaard dat de arbeidsrelatie verstoord is waardoor ik niet bij mijn eigen werkgever kan gaan reintegreren. Nu krijg ik een coach voor hoger opgeleiden om te kijken of ik elders kan gaan reintegreren. Want ik moet over 2 maanden ongeveer 3 dagen 3 uur kunnen werken zegt de arbo arts. Dat zullen we nog wel zien denk ik dan, maar zo lang dit conflict en het ontslag er is hoef ik in ieder geval even niet aan het werk en kan ik me focussen op mijn revalidatie die waarschijnlijk over een week of 4 a 6 is afgelopen.
Dit was wel weer even genoeg voor vanavond! Fijn weekend allemaal.
xx Annabel

[kiwi]

Hoi Annabel,

Heel heftige periode heb je doorgemaakt. Vind het overigens toch goed dat je jezelf nog op de revalidatie kan focussen.
Hopleijk komt er snel meer duidelijk heid over je problemen met je werkgever.
En wat een arbo arts die vind dat jij in deze situatie verder moet opbouwen .

Heel veel sterkte!

Groetjes, Kiwi

[annabel]

Dank je kiwi. Ik vind het ook vreemd hoor, als je alleen overspannen bent en geen ernstige bekkenklachten met heel veel pijn mag je vaak rustiger aan doen .

[annabel]

Nou, gisteren is me medegedeeld dat het revalidatiecentrum ermee stopt. Ze vinden dat ik genoeg vooruitgang heb geboekt en denken dat ik het verder wel alleen af kan. Per 1 april lig ik er gewoon uit, geen overdracht aan een fysio, niks. Echt heel naar! Het gaat wel beter, maar ik slik nog steeds behoorlijk wat pijnstillers (omdat ik nog veel pijn heb), dus ik snap het niet helemaal. Terug bij af lijkt het nu even!!!!!!!!!!!

[kiwi]

Hoi Annabel,

Kan me op zich je teleurstelling voorstellen. Maar ik denk dat je nu zover bent dat je zelf kan gaan trainen op een sportschool of iets dergelijks. Weet dat het moeilijk is en veel zelfdicipline vergt, maar denk toch dat je op deze manier verder moet. Als je nu helemaal niets meer doet van de oefeningen die je in het revalidatie centrum doet ben je snel terug bij af.
Maar ben het met je eens dat voor jou de timing slecht is.

Groetjes, Kiwi