Hallo,

Ik zit nu reeds een aantal jaar in een vaste relatie. We zijn erg gelukkig en passen goed bij elkaar.
Ik houd ook erg veel van mijn partner.
Een poos geleden is mijn partner ziek geworden en nog steeds herstellende. Mijn partner kan hierdoor echter geen sex meer hebben.
Ik merk los hiervan dat dit ook het enige deel is in de relatie waarop we nogal van elkander verschillen (ik heb een enorm hoog libido en ben erg sexueel terwijl mijn partner dat veel minder heeft). Nu kan zij vanwege de bovenstaande situatie echter dus helemaal geen sex meer hebben...echter betekend dit ook dat ik al maanden geen sex meer met mijn partner heb gehad.
Nogmaals, zijn we verder gelukkig en hebben we een zeer goede relatie, we houden ook enorm veel van elkaar.
Ik loop zelf ook niet met de gedachte om de relatie te beŽindigen maar het begint mij langzamerhand wel parten te spelen dat ik maanden geen sexuele bevrediging heb gehad.
Eenzijdig vanaf haar kant (zoals orale sex) hoef ik ook niet te verwachten en doet mijn partner liever niet.

Nu zijn er in mijn omgeving ook een paar vrouwen die interesse tonen in een sexuele relatie met mij (al is het nog niet zo dat ik hier naar op zoek ben geweest).
Dit waren in eerste instantie gewoon andere vrouwen die ik kende en naarmate sommige meer over mijn situatie te weten kwamen, gaven zij aan meer interesse in mij te hebben.

Ik zit nu zelf eigenlijk met een moreel dilemma, omdat ik weet dat ik sexuele bevrediging bij mijn huidige partner niet kan vinden. Ik houd echter wel enorm veel van haar dus zou ik niet zomaar sex kunnen hebben met een andere vrouw of vreemd kunnen gaan.
Dat toegegeven, moet ik echter wel zeggen dat het ontiechelijk moeilijk voor mij is omdat ik sexueel dermate gefrustreerd raak, dat ik wel tegen de muur omhoog kan rennen.

Zijn er mensen die soortgelijke situaties hebben meegemaakt hier?

Ps.
Kom aub niet de moraal ridder uithangen of zeggen dat ik mezelf maar even moet bevredigen voor het slapen gaan... dat is allemaal te kort door de bocht.