Pagina 1 van 2 12 LaatsteLaatste
Weergegeven resultaten: 1 t/m 10 van 11

Discussie: Borderline?

  1. Standaard

    Hallo Prinses,

    Mijn dochter is 21 jaar. Ik heb al een heel traject achter me liggen samen met haar. Vanaf peuter had ze al "vreemd" gedrag waar niemand precies zijn/haar vinger op kon leggen. Voordat ze naar groep 3 mocht was er de voorwaarde dat ze eerst naar Riagg moest voor onderzoek omdat leerkrachten problemen met haar gedrag hadden. Riagg constateerde in eerste instantie dat er niets loos was met het kind. Drie jaar later werd er ADHD als diagnose opgegeven. Ze kreeg hiervoor Ritaline waardoor ze wat handelbaarder werd. Helaas kreeg ze zoveel voorgeschreven op een bepaald moment dat ze broodmager werd en 's nachts niet meer kon slapen. Anders psychiater vond toen (na testen) dat ze helemaal geen ADHD had en dat ze bijna was vergiftigd door te hoge dosis Ritaline. Dit weer afgebouwd en verder konden ze eigenlijk weinig voor ons doen.
    Toen zij 10 jaar was ben ik het alternatieve circuit ingegaan. Daar kwam uit dat ze zeer allergisch reageerde op suiker. Toen we suiker uit haar voeding weg lieten, ging het stukken beter met haar. Ze werd handelbaarder en rustiger. Dit duurde totdat ze in puberteit kwam. Toen ging ze echt alles doen wat niet kon/mocht. Straffen had weinig zin, want er was totaal geen effect, het boeide haar allemaal niks en het overzien van consequentie's na daden kon ze helemaal niet (nog steeds niet trouwens).
    Ze claimde mij behoorlijk, zonder dat ik dat (toen) in de gaten had en manipuleerde het gezin (zonder dat wij er erg in hadden)>
    Toen ze 16 jaar was kreeg ik telefoontje van mentor van school, dat ze hadden ontdekt dat ze automutuleerde. Mijn wereld stond stil, ik had dat nooit in de gaten gehad. Toen ik haar er mee confronteerde brak mijn hart omdat ze me (in tranen) liet zien waar ze overal had gesneden en littekens had.
    Hup, weer Riagg en nodige testen en gesprekken, maar zonder echt resultaat. Na 1.5 jaar haakte ze af en wilde niet meer naar gesprekken. Ik had toen nog een goed contact met haar en we hebben veel en open gepraat over het snijgedrag. Maar niets hielp, natuurlijk. In augustus, twee jaar geleden, kwam ik er achter dat mijn toenmalige echtgenoot, vreemd ging en me al een half jaar bedroog. Er volgde een scheiding die behoorlijk heftig is verlopen met lichamelijk geweld. In maart 2007 waren we officieel gescheiden en zijn de kinderen en ik verhuisd. Ik zelf was toen een wrak, zowel geestelijk als lichamelijk en had er enorm druk met het regelen van alles. Kopen van huis, verzekeringen, huis opknappen, inrichten en niet te vergeten mezelf....
    In die tijd is er iets met onze band gebeurd. Omdat ik er niet meer 100% voor haar kon zijn, ervaarde zij dat als "in de steek gelaten" en werd afstandelijk en ging nog meer snijden en met jan en alleman kussen en naar bed.
    Mijn ex heeft ook nog nodige duit in zakje gedaan (hij vond haar hele gedrag altijd al, aanstellerij) door vreselijke verhalen over mij te vertellen en uiteindelijk het mailverkeer wat hij en ik samen hadden gehad (wat niet al te vriendelijk was) door te sturen aan haar.
    Diezelfde dag heeft ze zich een alcoholvergiftiging gedronken en heb ik een nacht op ic gezeten met haar. Ze was radeloos, wilde niet tussen ons in staan enz. De volgende dag kwam er een psychiator waar ze heel open mee heeft gepraat. Hij kwam voor het eerst met diagnose borderline, maar maakte de fout door te zeggen dat de enige oplossing interne therapie zou zijn. Zij haakte dus meteen af voor volgdende gesprekken cq behandelingen.
    Toen brak er een tijd aan waar echt alles elke dag escaleerde, ik kreeg overal de schuld van, ze hield zich niet aan huisregels, ze dronk enorm veel, liet haar studie verslonzen, manipuleerde haar zusje en mij enz enz.
    Uiteindelijk heeft ze toen een half jaar weer bij haar vader gewoond, maar ook daar escaleerde alles.
    Sinds januari woont ze weer bij mij op haar eigen verzoek. Maar ik weet onderhand niet meer hoe met haar om te gaan. Ik voel me vaak een restaurant annex hotel en krijg van haar het idee dat ik blij mag zijn dat ik hier mag wonen.
    Ze drinkt enorm veel, doet stiekem dingen, is niet waar ze zegt dat ze is, haalt mensen in huis als ik niet thuis ben en duikt daarmee in bed. Laat een spoor van rotzooi achter zich aan en zal niet nalaten dat wanneer ze kan, mij te kwetsen tot op het bot met heel vervelende opmerkingen. Ze automutuleert weer enorm en doet het af met schouderophalen als we er over praten. Twee maanden geleden was ze enorm depressief en heeft weer hulpvraag bij Riagg neergelegd. Ze heeft de 24e!!!!! (na bijna drie maanden wachttijd) een afspraak met psychiater.
    Ik kan nog wel uren doorgaan met het opnomen van dingen die hier gebeuren, maar als ouder van kinderen met borderline zul je wel begrijpen wat ik bedoel.
    Ze is 21 op papier, maar gedraagt zich nog steeds als dwarse puber van 15 jaar.
    Mijn gezondheid begint er nu onder te leiden, ik heb een veel te hoge bloeddruk, hartkloppingen en slaap slecht. Dus vandaar dat ik hier maar eens handvaten ga zoeken hoe ik mijn kind het beste kan begeleiden.

    Groetjes Wilma

  2. #2
    Geregistreerd
    28 september 2008
    Locatie
    Het Hoge Noorden.
    Leeftijd
    64
    Berichten
    3.500

    Standaard

    Hallo Wilma, ik heb je verhaal gelezen en ik wil het graag even laten bezinken, mede omdat het enorm veel herinneringen bij mij oproept.
    Niet dat dat pijn doet en erg is, maar ik moet het even in mijn hoofd rangschikken tot iets waar jij misschien wat aan kunt hebben.
    Wel wil ik je dit al zeggen: zorg goed voor jezelf, want wie niet goed voor zichzelf zorgt kan ook niet goed voor een ander zorgen.

  3. Standaard Een handvat wellicht?!?

    Zeer geachte mevrouw (Beste Wilma),

    Zelf aan de klachten en gevolgen van borderline onderhevig herken ik het benoemde gedrag precies! Ook ik was toen ik zo oud was als uw dochter (ben inmiddels 28) net zo tegen de draad in, wist altijd alles beter, dronk enorm veel en trok me ook niets aan van de regels die mijn ouder(s) (moeder in dit geval) aan mij stelde(n).
    Dat uw dochter nu een afspraak heeft met de psychiater is een gegeven (als het een goede betreft) dat goede hoop voor de toekomst biedt.

    Hoewel ik zelf nog geen kinderen heb kan ik me volledig inleven in de ellende die het hebben van een kind met een borderline-stoornis met zich mee kan brengen.

    Welnu!
    U geeft in uw verhaal aan dat u op zoek bent naar een aantal handvatten om uw dochter beter te kunnen begeleiden.

    Op de eerste plaats wens ik u een gigantisch compliment te geven dat u zich in de stoornis van uw dochter wil verdiepen (helaas kon mijn moeder dit niet opbrengen waardoor ze ook nu nog wel eens moeite met mijn gedrag heeft).

    Op de tweede plaats zou ik (wanneer me dit door de moderator wordt toegestaan) een aantal verwijzingen willen doen waar u wellicht wat aan heeft.

    1.
    Helaas wordt mij uit hetgeen u schrijft niet duidelijk in welke regio of plaats u komt echter is mij bekend dat bijna iedere vestiging van het Riagg/Mediant/GGZ trainingen geeft/heeft aan/voor "mensen" die in hun "omgeving" te maken hebben met iemand die borderline heeft. Ik zou dan ook de suggestie willen doen om eens uit te zoeken of dit in uw regio en/of woonplaats ook het geval is



    Vriendelijk groetend alsmede hopende dat u met het bovenstaande iets kunt,

    Marcel

    P.s. Mocht ik op enige wijze iets hebben geschreven dat als aanstootgevend of beledigend wordt beschouwt dan biedt ik hiervoor op voorhand mijn excuus voor aan.
    Laatst gewijzigd door Invisible; 3 juli 2009 om 09:32 Reden: links verwijderd uit bericht

  4. Standaard

    hoi Marcel,

    Dank je wel voor het compliment. Ik vind dat ik als moeder min of meer verplicht ben mijn kinderen zo goed mogelijk te begeleiden, dus vandaar dat ik al heel veel heb gelezen over borderline.
    Helaas zijn de linken die je me wil geven en titels van boeken niet doorgekomen. Ik weet niet of het mag van beheerder of hoe dat hier werkt, maar misschien kun je aan hem/haar mijn privemail vragen en het me zo doormailen. Van mij krijgt de beheerder toestemming om mijn mailadres door te geven, want wil graag zoveel mogelijk info.

    groetjes Wilma

  5. Standaard

    Hallo Wilma,

    Zoals u wellicht heeft opgemerkt heeft de webmaster mijn geplaatste links verwijderd.
    Achteraf las ik pas dat het niet had gemogen zonder toestemming van de beheerder.

    Het versturen van een Privebericht is mij op deze "lotgenoten" site klaarblijkelijk ook niet toegestaan omdat ik nog geen 5 berichten heb geplaatst (en ik ben bang dat ik dat aantal "hier" ook niet halen ga)...

    Omwille het recht en de Wet op privacy is het mij niet toegestaan om te vragen naar persoonsgegegevens en de webmaster zou deze als het goed is ook geenzins mogen verstrekken ook al heeft u op het forum aangegeven hiertegen geen bezwaar te hebben.
    "Gelukkig" (en dit zeg ik niet omdat ik via deze weg geen contact met u kan opnemen maar enkel omdat dit soort gegevens niet zonder meer opvraagbaar dienen te zijn) valt uw e-mailadres hier ook onder.

    Vriendelijk groetend,

    Marcel

    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door wilma1 Bekijk bericht
    hoi Marcel,

    Dank je wel voor het compliment. Ik vind dat ik als moeder min of meer verplicht ben mijn kinderen zo goed mogelijk te begeleiden, dus vandaar dat ik al heel veel heb gelezen over borderline.
    Helaas zijn de linken die je me wil geven en titels van boeken niet doorgekomen. Ik weet niet of het mag van beheerder of hoe dat hier werkt, maar misschien kun je aan hem/haar mijn privemail vragen en het me zo doormailen. Van mij krijgt de beheerder toestemming om mijn mailadres door te geven, want wil graag zoveel mogelijk info.

    groetjes Wilma

  6. #6
    Geregistreerd
    9 februari 2007
    Locatie
    Zevenbergen-Brabant
    Leeftijd
    41
    Berichten
    3.220

    Standaard

    hallo Marcel en Wilma

    het klopt indd dat ik in ivm de wet op privacy geen prive gegevens aan derden mag door geven,ongeacht of daar toestemming voor is gegeven.
    De pb's staan indd ingesteld dat deze pas verstuurd kunnen worden nadat er 5 berichten gepost zijn dit omdat in verleden dingen zijn gebeurd via pb's waardoor wij dit hebben moeten besluiten.
    omdat ik zeker jullie niet in de weg wil staan om contact met elkaar op te nemen zal ik de instellingen bij jullie zondanig veranderen dat jullie over 10 min (vanaf nu) contact met elkaar op kunnen nemen om gegevens uit te wisselen.
    Ik zie dat jullie beide nog 2 en 3 berichten moeten posten voor dat pb's mogelijk zijn,maar ik zal dit even voor jullie aanpassen zodat jullie gegevens uit kunnen wisselen.

    8.40 uur ; jullie berichten aantal zijn aangepast dus jullie moeten nu elkaar pb's kunnen sturen.mocht dit nog niet helemaal goed gaan stuur mij dan even een pb zodat ik dit even na kan kijken.

    met vriendelijke groet
    Cindy


  7. Standaard

    Super Cindy!!! Dankjewel!

    Gr. Marcel

    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door cindy Bekijk bericht
    hallo Marcel en Wilma

    het klopt indd dat ik in ivm de wet op privacy geen prive gegevens aan derden mag door geven,ongeacht of daar toestemming voor is gegeven.
    De pb's staan indd ingesteld dat deze pas verstuurd kunnen worden nadat er 5 berichten gepost zijn dit omdat in verleden dingen zijn gebeurd via pb's waardoor wij dit hebben moeten besluiten.
    omdat ik zeker jullie niet in de weg wil staan om contact met elkaar op te nemen zal ik de instellingen bij jullie zondanig veranderen dat jullie over 10 min (vanaf nu) contact met elkaar op kunnen nemen om gegevens uit te wisselen.
    Ik zie dat jullie beide nog 2 en 3 berichten moeten posten voor dat pb's mogelijk zijn,maar ik zal dit even voor jullie aanpassen zodat jullie gegevens uit kunnen wisselen.

    8.40 uur ; jullie berichten aantal zijn aangepast dus jullie moeten nu elkaar pb's kunnen sturen.mocht dit nog niet helemaal goed gaan stuur mij dan even een pb zodat ik dit even na kan kijken.

    met vriendelijke groet
    Cindy


  8. #8
    Geregistreerd
    28 september 2008
    Locatie
    Het Hoge Noorden.
    Leeftijd
    64
    Berichten
    3.500

    Standaard

    Hallo Wilma, ik zou nog op jouw verhaal terug komen dus bij dezen.

    Onze beide kinderen zijn borderliners maar, zoals ik al zei, heel verschillend in gedrag en omgang.
    Met onze dochter, nu 32 jaar, zijn de problemen eigenlijk pas begonnen toen ze haar eerste man ontmoette.
    Zij was toen bijna 18 jaar en binnen no time gingen ze samenwonen en waren ze verloofd.
    Wij waren niet zo heel gelukkig met haar keuze, vooral ik niet, want het voelde niet goed.
    Er was niets op hem aan te merken, studeerde bedrijfskunde maar toch............
    Ik heb gepraat als brugman, maar haar besluit stond vast en ze was zoooooooo verliefd.
    Toen ze 18 was geworden, werd er getrouwd maar inmiddels was hij haar al van ons aan het losweken.

    Ze is een hele extraverte, ongeremde persoonlijkheid, die zich erg kan verliezen in iets wat haar liefde en belangstelling heeft.
    Zo ook in deze relatie en toen hij haar vervreemde van ons en onze vrienden, brak er een tijd aan van geen contact meer met ons willen hebben.
    Dit heeft ongeveer een jaar geduurd, en heeft ons heel veel verdriet gedaan en naar ik later hoorde haar ook.
    Pas toen zij haar eerste su?cidepoging had ondernomen en was opgenomen, werden we door hem gewaarschuwd.
    Inmiddels hadden ze een zoontje gekregen, die een huilbaby was.
    Na haar tweede su?cidepoging die bijna gelukt was, werden we de volgende dag door hem gebeld.
    Niet veel later is zij bij hem weggegaan en gescheiden, na 5 jaar huwelijk en zowel lichamelijk en geestelijk te zijn misbruikt.

    We hebben haar en onze kleinzoon toen in huis genomen, voor een woning gezorgd en in alles proberen te ondersteunen.
    Ik zal je wel vertellen dat is voor niemand gemakkelijk geweest.
    Inmiddels was ze onder behandeling van een psychiater, kreeg begeleiding samen met haar zoontje en volgde de VERS training (die speciaal voor borderliners is ontwikkeld).
    Ook wij en onze omgang en benadering draaiden mee in het hele proces.

    Na deze training (die haar inzichten in zichzelf en haar gedrag heeft gegeven) verliep haar leven in het begin wel soepeltjes, totdat ze het idee kreeg om via internet iemand te zoeken van onze kerk waar ze haar leven mee wilde delen.
    Ze kon niet tegen het alleen zijn en ze kon de opvoeding van haar zoontje in haar uppie ook niet aan.
    Ze was weer terug bij af, ging automutileren en was zelfs voor ons onbereikbaar.

    Totdat er een nieuwe man aan de horizon verscheen, een Zwitser van 39 jaar en zij was toen 25.
    14 februari kwam hij voor het eerst, in juni gingen ze in Zwitserland wonen en in september werd er getrouwd.
    Dat is dus het "gevaarlijke" gedrag van onze dochter, zichzelf er in verliezen.
    In het begin leek alles koek en ei en telefonisch zei ze ook altijd dat alles goed was.
    Maar toen wij dat jaar erop met eigen ogen, tijdens onze vakantie, zagen hoe het er daar aan toeging sloeg de schrik ons om het hart.
    Inmiddels was ze zwanger, maar dit jongetje is na 20 weken zwangerschap doodgeboren.
    Om een lang verhaal kort te maken; ze zijn beiden zowel lichamelijk als geestelijk mishandeld.
    Zo erg dat zij weer moest worden opgenomen en zij het besluit moest nemen dat haar zoontje terug naar Nederland zou gaan om bij zijn vader te gaan wonen.
    Want ??n ding moet gezegd worden deze vader houdt enorm veel van zijn zoon en zal alles in het werk stellen dat het goed met hem gaat.

    Inmiddels zit ze weer midden in een scheidingsprocedure (dat gaat in Zwitserland heel anders en duurt minimaal 2 jaar) maar d.m.v. begeleiding en medicatie (o.a. seroquel)
    is ze nu al een jaar lang heel stabiel en werkt weer voor 50% in Liechtenstein.

    Mijn dochter en ik hebben een heel intensief, eerlijk en open contact en we bellen zeer regelmatig.
    Ze blijft in Zwitserland wonen, want inmiddels heeft ze daar een grote vriendenkring opgebouwd.
    Haar zoontje komt alle vakanties bij haar en het contact met de vader is prima!

    Tot zover maar eerst.

    Wanneer je vragen hebt hoor ik het graag.

  9. #9
    Geregistreerd
    28 september 2008
    Locatie
    Het Hoge Noorden.
    Leeftijd
    64
    Berichten
    3.500

    Standaard

    Heb nog geen reactie vernomen van jou dus ik ga maar verder met mijn verhaal, in de hoop dat je je in ieder geval gesteund voelt en dat je handvatten krijgt om verder te gaan.
    Ik heb enorm veel bewondering voor je dat je SAMEN met je dochter verder wilt, en dat is niet de gemakkelijkste weg, chapeau!!!
    Maar wanneer je je echt verdiept in elkaars belevingswereld kun je een heel eind komen.
    Onvoorwaardelijke liefde, innig vertrouwen en een goede communicatie zijn de sleutelwoorden!

    Het verhaal van onze zoon is een hele andere, zijn gedrag gaf vanaf het moment dat hij naar schoolging al problemen.
    Hij kon beslist niet met gezag omgaan en dit uitte zich in enorme driftbuien.
    Ik moet erbij zeggen dat onze beide kinderen getest zijn en bovengemiddeld zijn wat betreft hun I.Q.
    Hij verveelde zich gauw, kon zich nooit lang concentreren, werd zowel verbaal als lichamelijk agressief, zodat de school er al gauw een psychiater bijhaalde.
    Dit was een hele lieve vrouw die vertelde dat hij geen slechte jongen was, maar verder kwam er geen begeleiding van de grond en achteraf heb ik dat als een gemiste kans ervaren.

    Omdat het bedrijf waar mijn man werkte dichtging, moesten we elders solliciteren en gaan werken.
    Een enorm verschil, van een Gronings dorp in een vrijstaande woning naar een flat, op 12 hoog, in het midden van het land.
    Wij waren nogal een voorstander van het Montessori onderwijs, en wat in Groningen niet mogelijk was, kon toen, dus beide kinderen daar geplaatst.
    Voor onze dochter een zegen, voor onze zoon een ramp; met uiteindelijk een verwijdering van school als resultaat.
    Toen hij naar de Middelbare school kon, idem dito en ten lange leste hebben wij vrijstelling van onderwijs voor hem gekregen.

    Op deze leeftijd gaf hij ook aan homosexueel te zijn, hetgeen ik (als moeder) al lang wist en geen enkele probleem mee had.
    Mijn man's enige probleem was dat daarmee normaliter zijn achternaam op zou houden.

    Toen het niet meer moest, wilde hij graag en heeft hij diverse diploma's behaald.
    Momenteel heeft hij een fantastische baan in de reiswereld.

    Inmiddels hadden wij van diverse kanten hulp gevraagd en we zijn uiteindelijk een jaar begeleid in het UMCU door de afdeling psychiatrie.
    Die kwamen na dat jaar met een geweldig advies : "uithuis plaatsen".
    Nou van zijn lang zal zijn leven niet, dat was niet onze insteek, wij wilden (net als jij) handvatten om SAMEN verder te kunnen.

    Uiteindelijk zijn wij weer verhuisd naar het noorden van het land en hij is in het westen van het land gaan wonen.
    Ook hij heeft de VERS training gevolgd en kan, weliswaar met vallen en opstaan, omgaan met deze beperking.

    Met hem heb ik een enorme vertrouwensband (hij bespreekt alles met mij t.e.m. de meest intieme zaken) die ik beslist niet graag zou willen missen.

    Wij houden enorm van onze beide kinderen en hopen en bidden dat het verder goed gaat met ze.

    En zo hoop ik dat ook voor jou en je dochter.

  10. Standaard

    Goedemiddag...

    Ik heb jullie verhalen gelezen, en het raakt me. Dit heeft eeen speciale reden. Ik weet niet of ik er goed aan doe het h?er te posten.. maar dat terzijde.

    In 2004 kwam ik bij de ggz. Dit met hoge spoed.. het ging niet goed.
    Praten kon ik niet.. en beovenal dat durfde ik niet.
    Al snel zat ik aan de medicatie, en liep ik bij een psychiater. ZOnder dat ik het wist was er al een diagnose gesteld. Hier kwm ik pas achter toen ik het hem persoonlijk vroeg.
    In het dossier stond het volgende:
    ''als medicatie niet aanslaat, is er sprake van borderline.''
    Iets wat ik erg krom door de bocht vond maar oke. Als je de diagnose borderline hebt, en je gaat er tegen in dan hebben zij alleen maar bewijs dat het echt om borderline gaat.
    Ik heb me nooit in de diagnose kunnen vinden. Goed, ik heb trekken.. wie niet. En ja misschien eentje meer dan een ander. Maar een stoornis, nee dat had kon ik niet bij mijn eigen plaatsen.
    Maar maak dat hen maar eens wijs... nee er werd niet geluisterd. Ik bleef vechten...
    Van de ene therapie naar de ander. VERS, DGT... etc etc. Allemaal gericht op borderline.
    Ik had er wel iets aan, maar veel had ik er niet aan. Voelde me er niet thuis.., ik was niet zoals ''zij''....maar nogmaals ik werd niet gehoord...
    Eigenlijk had ik het gevecht opgegeven.. er werd immers toch niet geluisterd... op naar de volgende intake voor een therapie gericht op borderline...
    Dit verliep anders dan verwacht... ik werd niet aangenomen voor die therapie... tranen.. verdriet... ik had er echt op gerekend. Maar anderszijds was ik ziels gelukkig. De reden was namelijk: dat ze vonden dat er iets anders aan de hand was met me, i.p.v borderline.
    Een heel dubbel gevoel.... moest hier echt even aan wennen. Lijk je het eindelijk geaccepteerd te hebben...dan moet je omschakelen naar een hele andere zorgsector..
    Ik zit nu nog midden in dat proces....
    en waarom ik dit vertel... nou eigenlijk omdat ik vind dat er heel negatief over borderline word gedacht... ennn.. dat iedereen maar een mens is, met of zonder sticker...

    ik heb jaren gevochten.. maar toch mijn gelijk gekregen....er gaat een wereld voor me open!!

Thread Information

Users Browsing this Thread

There are currently 1 users browsing this thread. (0 members and 1 guests)

Soortgelijke discussies

  1. ook ik heb borderline
    By dove in forum Bipolaire stoornissen
    Reacties: 6
    Laatste bericht: 17 april 2009, 19:15
  2. borderline
    By dondertje in forum Bipolaire stoornissen
    Reacties: 20
    Laatste bericht: 14 maart 2008, 21:57
  3. Borderline op je 17e?
    By anneaimee in forum Bipolaire stoornissen
    Reacties: 7
    Laatste bericht: 17 oktober 2007, 14:23
  4. Borderline
    By chantal in forum Bipolaire stoornissen
    Reacties: 5
    Laatste bericht: 13 juni 2007, 21:59
  5. borderline
    By lddk in forum Bipolaire stoornissen
    Reacties: 12
    Laatste bericht: 22 mei 2007, 20:57

Favorieten/bladwijzers

Favorieten/bladwijzers

Regels voor berichten

  • Je mag geen nieuwe discussies starten
  • Je mag niet reageren op berichten
  • Je mag geen bijlagen versturen
  • Je mag niet je berichten bewerken
  •