Kindje verloren in zwangerschap

Hallo,
Ik heb een zoontje van ruim 5 jaar. Hij is oorspronkelijk één van een tweeling. Het tweede kindje is na bijna 24 weken dood geboren. Het is via de normale weg gekomen. Het andere kindje is wel blijven leven en geboren via een keizersnede. Een hevtrige ervaring. Met wie kan ik het delen? Wie zou me kunnen helpen? Of betergezegt misschien, elkaar helpen.

Liefs,

Rina.

[Confused]

Hai Rina,

Goh wat erg zeg, je kindje te moeten verliezen... wat een vreselijke ervaring moet dat zijn geweest. Je verdriet om je verloren kindje en de angst voor het kindje dat dan nog in je buik zit... ik kan me voorstellen dat je dat niet in de koude kleren gaat zitten.

Was je in het ziekenhuis toen je je kindje verloor? Hebben ze hem/haar nog onderzocht, weet je de oorzaak van het overlijden? Hebben ze je goed opgevangen?

Ik heb zelf niet meegemaakt wat jou is overkomen, maar ik wil je laten weten dat ik met je meevoel.
Heel veel sterkte en ik hoop dat je dit grote verlies een plekje kunt geven.

[Puck]

hallo rina,

ik ben moeder van eigenlijk 6 kinderen waar van 3 ter wereld zijn gebracht.
2 van mijn kinderen zijn van een tweeling daar tussen zit nog een miskraam.
het eerste kindje is na 3 maanden afgekomen (2ling) , het tweede kindje is met 5 maanden (2ling) afgekomen en in de miskraam was ik ook 5 maanden zwanger.

Zelf vond ik het verlies van een van de kinderen erg aangrijpend.
Rina, ik moet jou wel vertellen dat ik niet goed over kan praten.

lieve groetjes angelique

Bedankt voor de lieve berichten.

Het is idd heel moeilijk. Zeker omdat ik ook nog een levent kindje in m'n buik had. Maar angelique wat jij hebt mee gemaakt is ook niet niks. Dat is heel moeilijk.

Het geen ik zelf moeilijk vond dat ik veel verdriet had van me verloren kindje maar eigenlijk tevens blij moet zijn met me kindje dat nog in m'n buik zit. Daar heb ik ook hele vervelende reactie's op gehad van buitenstaanders. Ook van me ouders.

Reactie's als:
Wees blij dat één van je kindjes nog leeft
Je hebt tenminste nog een kindje in je buik
Stel je niet aan, het was nog niet volgroeit

Dat soort reactie's heeft me veel pijn gedaan. Te meer omdat het van mensen was van wie je eigenlijk verwacht dat je steun en hulp zou krijgen. Zoals me ouders, familie.

Er over praten vind ik nog steeds moeilijk. Ik denk ook dat dat blijft. Het gaat toch om een kindje van jezelf.

Lieve mensen bedankt voor de steun en lieve berichten.

Liefs,

Rina.

[Nien]

Hoi Rina,

De goedbedoelde reacties van mensen komen vaker harder aan dat ze denken...Hun bedoelen het goed, maar jou doet het pijn! Dat is voor iemand die het niet heeft meegemaakt heel moeilijk te begrijpen...

ik ben mijn dochtertje met 22 weken zwangerschap verloren! Ze heeft nog een half uur in mijn armen geleefd! Tot mijn grote verbazing ga ik nog heel positief door het leven, want Roos heeft mij alleen maar hele mooie dingen laten zien...Misschien heel moeilijk te begrijpen hoor! Het verdriet is er wel degelijk hoor, begrijp me niet verkeerd! Het is lastig uit te leggen!

Mocht je je verhaal willen vertellen mag je mij altijd een berichtje sturen! Ik weet hoe belangrijk het is om erover te praten!

Sterkte en heel veel liefs,

Nien

[Ina]

Lieve Rina,

Ik heb een forum voor en door ouders met een engeltje en daar zitten mama's op waarvan 1 van een tweeling is overleden. Als je wil kan ik je wel in contact brengen met hen?

[anaatje]

sterkte