kindtje verloren
Ik heb sinds dat ik 9 jaar was geen contact meer gehad met mijn biologische.
Omdat ze mij niet wouden.
Ben wel heel liefdevol door me tante en oom opgevangen .
Maargoed...
Ik heb dus nooi een goeie band met me ouders gehad.
En droomde er zelf ook van om moeder te worden.
Ik werdt zwanger op het moment dat de scheiding er aan lag te kommen.
En had het mijn ex dus eerst niet vertelt.
Ik heb heel goed voor het kind nagedacht ,
Of ik een kind ter wereld wouw brengen waarvan de vader en moeder niet samen woonde.
Mijn ex is vreemd gegaan met zijn ex-vrouw ,
En hij is toen terug gegaan naar haar
omdat zij zwanger van hem was.
Mijn ex was cristelijk ,
En in zijn familie was abortus taboe.
Ik was ongeveer 20 weken zwanger ,
Ik had een moter ,
En omdat ik niet meer op de moter zou rijden tot na de zwangerschap.
En veder niet moter rijbewijs had.
Besloot ik hem zelf naar de loods te rijden.
De afstand naar de loods is ongeveer 3 km.
Ik had het pak aan helm op.
Reedt extra voorzichtig.
tot dat er opeens een op het niet een auto uit de bocht kwam op mijn weg helft die mij schepte.
Ik reedt mischien 30 of 40 (waar je 50 mocht).
Ben heel hardt gevallen.
Been op 2 plaatsen gebroken ,
3 ribben gebroken,
hersenschudding ,
hand gekneust.
En onder de blauwe plekken .
Heb bewusteloos op de weg gelegen.
Ik werdt na 2 dagen wakker in het ziekenhuis.
En als eerste zag ik daar mijn tante huilen.
Waarop ze vertelde dat ik zwanger was ,
En het kind door het ongeluk verloren was gegaan.
Dat ik gewond was maakte me niets uit.
Maar dat me kindtje weg was.
Na het ongeluk heb ik de moter verkocht , en nooit meer op een moter kunnen stappen.
Nu 4 jaar later ,
Heb ik het nog steeds moeilijk met het verlies van mijn kindtje.
We hebben nooit geweten wat het geslacht was.
Maar ik heb altijd het gevoel gehad dat het een jongetje was.
|