hoi Smoesh,
wat een ander zegt of als goede raad wil geven moet je naast je neer leggen. Jij verwerkt het op jouw manier en geeft het ook op jouw manier een plekje. en in je gedicht schrijf je heel mooi wat je voelt. Maar iets zegt me dat wat jij schrijff, er is niets geweest, er zijn t

och 2 kleine celletjes samengekomen, dat ze niet levenszvatbaar waren is heel erg maar ze zijn wel samen geweest. Of ik het goed heb weet ik niet want ik ben geen gynocoloog Dus waarom zou jij geen verdriet mogen hebben over iets wat door had kunnen groeien? Ik wens je heel veel sterkte en neem rustig de tijd om alles te verwerken en laat een ander maar kletsen, het is jouw leven, hou je taai hè,
groetjes Ans